Diep

Opeens zag ik vanavond, toen we weer terug naar huis reden, dat beeldje voor me, dat ik jaren geleden zelf maakte. Het verbeeldt: hoe diep je ook zit, er zijn altijd armen om je heen. Armen die je weer opbeuren, en je troosten, als je het even niet meer weet.
(lees meer)

Spironolacton
Ik weet het: sommige mensen vinden dat je nooit een bijsluiter moet lezen, omdat je alleen al van het lezen nog zieker zou worden... Zelf ben ik geen echte bijsluiter lezer, kijk er even vluchtig in en denk dan: ik zie wel... Zo had ik dat dus ook gedaan met de bijsluiter van de spironolacton, die ik, al weer een jaar geleden, kreeg voorgeschreven, omdat van het eerdere medicijn m'n kaliumgehalte steeds weer te laag was.
(lees meer)

Huis verhuisd
Omdat ik de indruk had dat de vogeltjes de laatste dagen wegbleven, nadat ik een paar keer een kat betrapt had die het op ze de had voorzien, verplaatste Arnold gisteren het voederhuis(je) naar de achtertuin.
(lees meer)

't Kon minder
Een klein beetje amateuristisch... Dat wel. Maar daarom niet minder
leuk.
(lees meer)

Belofte
Ik heb ze aangeraden, gezien de weersvoorspellingen, om nog maar even te wachten... De sneeuw is dan wel weer gesmolten, maar 't is nog bitter koud. Niet verstandig dus om je neus al te laten zien.
(lees meer)

Eén troost

Na een half nachtje slapen, werd ik vanmorgen om kwart voor zeven wreed gewekt door wekker... Omdat Arnold om acht uur in 't ziekenhuis moest zijn voor de revalidatie, en niet voor half tien terug kon zijn, zat ik om even over acht al in de hal van ziekenhuis. Boek mee, om de wachttijd te verkorten, al kon ik van te voren wel bedenken dat er van lezen niet zoveel zou komen. Daarvoor was m'n hoofd te onrustig.
(lees meer)

Morgen

Nee, ik kijk er niet naar uit, naar morgen. Maar ook wel weer een beetje wel. Want zoals het nu is kan het ook niet blijven, dus moet er wat aan gedaan worden.
(lees meer)

Uitzicht
En zó zag het er vanmorgen uit, toen ik wakker werd Een mooier uitzicht kun je je niet wensen als je wakker wordt!
(lees meer)
