Sneeuw!

Eindelijk de sneeuw waar ik de hele winter naar uitgekeken hebben... ;-)
En voor 't eerst in jaren werd ik er vanmorgen weer wakker van!!!
Waarna ik geen moment langer in bed kon blijven liggen.
Het is zo mooi buiten!

En natuurlijk moest ik toen Annelies even bellen ;-))
Annelies.... ! Nee, geen maďs deze keer, maar sneeuw!

(lees meer)

---{}---

Dit is Balen

'k Had zoveel plannen en dingen op de agenda staan voor deze week...
Zelfs een beetje erg veel.
Maar toen zei m'n rug: Ho!

(lees meer)

---{}---

Reünie

In de vele jaren die inmiddels voorbij gegaan waren, nadat ik de cusus TVvG volgde,
kwam met enige regelmaat de vraag bij me naar boven:
hoe zou het met de andere cursisten zijn? Hoe is het hen vergaan sindsdien?
En welke invloed heeft de cursus op hun leven en geloven gehad?
Acht jaar is het  geleden dat we er aan begonnen, en van sommigen nam ik vijf jaar geleden afscheid.
Met een deel van de mensen 'van het eerste uur' deden we nog een jaar een vervolgstudie,
om ons nog meer te bekwamen in Pastoraat en Liturgiek.
Van hen nam ik dus een jaar later afscheid.
Toen leefde Marten nog. Onze docent liturgiek, waar ik nog vaak aan terugdenk.
Om wie hij was, čn om wat we van hem leerden. En nog steeds mis ik hem.

(lees meer)

---{}---

En hier is ze dan!!!



Lenci Kristin Emma Meijer.

Een hele mond vol voor zo'n klein mensje van een uurtje jong! (lees meer)

---{}---

Nog even wachten...!!!

Ik ken die uitroep van een liedje ;-) En het spookt al de hele morgen door m'n hoofd. Ik hoor het de zanger zingen/zeggen: Nog even wachten!!!!!!!!!
Maar met de beste wil van de wereld kan ik er niet opkomen wie dat zong. Al vermoed ik dat het Andre van Duin was...
Stom hoor, zo'n zinnetje dat maar door je hoofd blijft rondzingen... (lees meer)

---{}---

Vakantie!

Jaja, ook ik heb tegenwoordig weer vakantie! En dan voel ik me weer helemaal een schoolkind: hiep hoi ;-)

(lees meer)

---{}---

Storm!!

Niet eens een klein beetje.

Zo was het weer hier vandaag.
En heel diep van binnen heb ik er nog altijd een hekel aan.

(lees meer)

---{}---

En dan zijn er nog de hondjes

Hoe oud ze inmiddels zijn, die twee teckels? Daar moet ik naar raden.
Maar 'k denk 5 en 4 jaar.

(lees meer)

---{}---

Wachten... zucht!!

We wachten wat af in ons leven...
Minuten, uren, dagen, maanden wachten we soms.

(lees meer)

---{}---

God ontmoeten...

"Geloof jij",  zegt ze, en aan haar blik merk ik dat het niet zomaar een vraag is, "dat wij hier, in dit leven, in dit aardse bestaan, God kunnen ontmoeten, kunnen ervaren?" Aan alles merk ik dat een antwoord voor haar van 'levens belang 'is. Maar welk antwoord wil ze horen? Wat zoekend vraag ik: "Bedoel je zoals Samuël God ontmoette, of zoals Mozes en Paulus?"

"Ja, zoiets", zegt ze na enige aarzeling. "Ik bedoel: gewoon iets van Hem horen of iets ervaren waarvan je weet: dit is God"

(lees meer)

---{}---

Even voorstellen?

Leuk zo’n weblog, dat wel….

Maar 'k heb toch wel het gevoel dat ik me eerst even moet voorstellen. Want wie is Engeltje en waarom de naam Engeltje?

De naam Engeltje was de naam die zomaar spontaan als eerste bij me bovenkwam toen ik begon met column’s te schrijven voor het kerkblad, al verdienden de stukjes eerder de ondertekening van Bengeltje… Maar Engeltje vond ik meer passen bij het wat beschouwend kijken, vanuit  d’Engelenbak, de goedkoopste plaats in een Schouwburg, naar alles wat er zoal gebeurde in de kerk en om me heen. En vanuit die bescheiden plaats leek me de naam  ‘Vanuit de Engelenbak’  ook wel een goede benaming.

Als mede redacteur lukte het me een poos om geheim te houden wie Engeltje was. Tot de hoofdredacteur zich een keer aangesproken voelde (overigens ten onrechte), en de kerkenraad, die per slot van rekening eindverantwoordelijk was, eiste dat ik hen vertelde wie er achter de Engelenbak en het Engeltje stak… En helaas was ook deze kerkenraad, zoals de meeste kerkenraden, zo lek als een mandje, dus binnen de kortste tijd wist iedereen wie er schuil ging achter Engeltje, waardoor het veel minder ontspannen werd om m’n gedachten voor de column op papier te zetten, omdat het voelde alsof er zo’n driehonderd paar ogen over m’n schouder meekeken als ik schreef.

(lees meer)

---{}---

Eindelijk door de bocht...?

Het is hem gelukt! Hij heeft z'n moeder zover gekregen ;-(

(lees meer)

---{}---