Nu niet, en voorzover ik me kan herinneren: nooit niet!

Vannacht om 3 uur opeens wakker...

De laatste dagen
en de laatste vragen
van het geleden jaar
staan voor de deur,
de bomen kouder
en de dromen ouder
maar de verwachting
nog vol gloed en kleur
want wij geloven:
het licht van boven
is niet te doven
stelt niet teleur
voor alle vragen
van alle dagen
achter de einder
achter de deur.

Anton van Wilderode (1918-1998)
uit: Op hoop van vrede (1988)

Maar dan Wind, met een hoofdletter!

Voor al die aanstaande mama's van het kindjeopkomstforum,

Dat akelige geknal aan 't eind van het jaar!

Een mooi moment vonden we het, zo na al het feestgewoel,

Om af te wennen plakten we er na twee dagen nog een derde kerstdag aan vast.

Zelden ben ik het zo eens geweest met een toespraak van Hare Majesteit.

hadden we vandaag een ontspannen dagje.

Ook vandaag weer op ontdekkingsreis geweest.

Zomaar wat mijmeringen, op deze kerstavond.

Vanmorgen zijn we, voor het eerst in tig jaar, weer gewoon samen naar de kerk geweest.

'Wie mij heeft gezien, heeft de Vader gezien'.
Transparant is hij.
Zózeer een Zoon van zijn Vader,
dat het wonder zich voltrekt.
God zelf komt aan het licht.
Een uiterst liefdevolle God.

Ze zijn gewoon niet meer weg te denken uit onze maatschappij...

Eindelijk iemand die het lijkt te snappen...

Om precies te zijn: over vier uur en tien minuten, dan is het zover!

'k Heb er lang over nagedacht...

Ze begonnen allemaal zo enthousiast.

Dat is eigenlijk het enige woord dat past...

En Arnold deed vanmiddag de tuin!

Heel stiekem had ik gehoopt dat vanmorgen alles wit zou zijn...

Jezus.

Eén van ons.
Vlees van ons vlees, adem van onze adem.
Mensenzoon.
Eén van ons.
Maar uit onszelf waren nooit aan Hem toegekomen.
Met de beste wil van de wereld niet.

is beter dan een verre vriend, zegt het spreekwoord.

Zoon Jochum, doet met z'n klas een project over:

Eindelijk is het dan zover: het begint te winteren.

was de 14e jarig, en dat werd vandaag gevierd.

Alweer een week verder, en bijna klaar....

Als er iets is waar ik tegen ben, dan is het wel de doodstraf.

hoe groter de kans er onderdoor te gaan...

begint het leven weer wat 'normaler' te worden.

komt zonneschijn, zeggen ze.

Mensen levend tussen licht en donker.
Mensen die mens proberen te zijn.
Vallen en opstaan, opstaan en vallen.
Telkens weer wijkt het licht.
Telkens weer nacht.

Het is wel duidelijk.
De mens van Gods dromen, de ware Adam,
hij behoort niet tot de mogelijkheden.
God zelf zal Hem in hun midden moeten brengen.
Weer, en hoe ongehoord, hoe onweerstaanbaar, zal hij moeten uitroepen:
Er zij licht!

Jezus heet hij.
Een initiatief, een creatie van God.
Een hoogste welwillendheid, zo'n minzaam gebaar van Hem.
Een openbaring: Jezus.
Verlossend woord in een dodelijke stilte.
Woord dat vlees werd, mens van aarde en adem.
Hij - licht in de duisternis. Zegevierend licht.

Hans Bouma
Uit: Jezus

En toen... Toen was het de hoogste tijd om de hondjes en de kinderen even uit te laten.

Eindelijk het moment dat de rest van de meubels kwam...

Nou ja, bijna klaar. Want alle kabels moeten nog wel 'even' weggewerkt worden.

Meteen bij het wakker worden, vanmorgen, hoorde ik het,

Iedereen weet het natuurlijk wel, mannen zijn gek op speeltjes!

Ook gisteren en vandaag is er weer hard geklust!

"We zouden in dit land respectvoller met elkaar om moeten gaan..."

Maar eindelijk was het dan vanmorgen zover!

Het was de droom van de Schepper,
hoe intens zag Hij er naar uit:
een mens die sprekend op Hem zou lijken.
Een mens die tot in details zijn beeld vertoonde.
Een mens sterk in liefde,
vaardig in recht,
bedreven in vrede. 

Dat is wat we het meest hebben gedaan, de voorbije week.

Nou ja, zeg maar: een stormachtige zondag!

Dat stond er op de tegel, die ik jaren geleden een keer op Sinterklaas aan m'n vader gaf,

Ze verdienen het: Een 10 met een griffel!