Al één hele week is ons huis rookvrij!!
En degene die daar het meest blij mee is ben ik zelf.

En zie door mijn ogen wat ik zag...

Want elke keer weer komen we de meest mooie, vreemde,
maar ook lelijke dingen tegen in de natuur.
Dingen die soms ook vragen oproepen.

Dat ik het jullie life kon laten horen of zien...
Hoe de zee nog na-buldert,
na de harde wind van gisteren en eergisteren...

Een gebulder en geraas dat, voor ons gevoel,
in geen enkele verhouding staat met de windkracht die we hadden.

Drie keer je verjaardag vieren is veel.
Heel veel.
Al was 't alleen maar vanwege alle taart...,
en de kilootjes.

Foto's van zonnestralen door het wolkendek...,
de zogenaamde Jakobsladders...

Of beter gezegd: omgezaagd.

'k Schoot in de lach toen ik de reactie van Kobus op m'n verjaardagslogje las...
Hij schreef: Een vrouwelijke verjaardagslog waarin geen woord wordt gerept over jaartjes die er bij komen en zo".

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we de sleutels van dit huis kregen.
De ene keer lijkt het al veel langer geleden,
omdat alles toch al heel vertrouwd was door alle vakanties die we hier doorbrachten...
De andere keer kan ik het me nauwelijks voorstellen dat we hier al een jaar écht wonen....

En het blijft me fascineren.
Al die verschillende 'gezichten' van de zee,
en de luchten er boven.

Zo nu en dan moet het gewoon een keer gebeuren...!
Dan ben je op hem uitgekeken...
Dan wil je wel eens een andere, een frissere...
En natuurlijk ook een jongere...
Eentje die nog jong van lijf en leden is...
Waar nog spirit in zit...
En die zonder vouwen en rimpels is....

Een groen blaadje, zogezeid!

Dat zijn ze!
Ondanks alle storm, hagel en regen zijn ze er gewoon.

De één was al een tijdje geleden jarig.
De ander j.l. dinsdag.

voor wat komen zou.
Stormachtige wind en springtij,
wat zou betekenen dat het water hoog zou worden.
Heel hoog!

Als een donkere,
dreigen wolk kwam het op me af,
de voorbije weken.
't Werd leven tussen hoop en vrees.
De ene keer vol hoop, dat het wel mee zal vallen.
De andere keer vol vrees, dat het waar zal zijn.
Dan weer tegen mezelf zeggend: 't kan niet waar zijn!
Dan weer tegen mezelf zeggend: maar wát als het wel waar is?

Van míj mag het niet!
Van Arnold mag het wel.

warme chocolademelk met slagroom...
Maar die moest wel eerst verdiend worden!
Dus werd er gefietst en gefietst en gefietst...
En gefotografeerd en gefotografeerd en gefotografeerd...
Het valt dus nog lang niet mee om Vutter te zijn!