Vaak denk ik, als ik een berichtje in de krant lees:
ja ja, 't zal wel...

zó: niet Helders, dat we er door in de war raken!

oud gedaan, zeggen ze!
Maar ja, wat als je oud geworden bent,
en dan ontdekt dat: dat wat je jong leerde helemaal niet zo gezond is?

Vandaag 'even' eruit geweest.
Even een frisse neus halen.
Even de zeewind opsnuiven.

Als je er niet opuit kunt...
En het ook nog de hele dag regent...

Omdat ik, onverwacht, toch wel een beetje ijdel ben,
nu het weer kortebroeken weer  is geworden, en ik het toch wel een lelijke plek vond...,

Omdat over twee weken schoonzoon Mark Jörg (de dokter),
die heel streng kan zijn  een nachtje komt logeren...,

En omdat het al een tijdje (paar maandjes) pijn deed en ik nu ontdekte dat de huid er omheen gevoelloos was...,

Ze doen het als een tierelier...
En maken er echt een feestje van!

Jawel! Ik weet dat het tussen m'n oren zit!
Dat het puur psychisch is.
Maar daarom jeukt het wel!!

Maar wel eentje die duurde tot een uur of drie.

Vanmorgen wakker geworden door het getik van de regen op de party-tent.
Gaf een geluksgevoel: lekker in je warme bed liggen en tegelijkertijd een beetje een vakantiegevoel.
Even liggen luisteren en genieten.
In gedachten zag ik hoe mooi groen,
nog mooier groen dan het al is,
alles zou worden door de regen.
En door het open raam rook ik hoe lekker het ruikt:
die mei-regen waar je groter van wordt.

In de krant zijn het 'slechts' cijfertjes.

Maar in een mensenleven betekent het:
een drama, een ramp, waar sommigen nooit meer overheen komen.

Zondag waren er twee rijp en aten we er allebei eentje...
Ze waren lekker en smaakten naar meer!

Dondersteen schreef het al...
Opeens is alles groen geworden!

na een doodstille luilak nacht,
en weer avond geworden.

Heel, heel lang geleden...
Zo beginnen de meeste sprookjes...

't Was, zo vonden we, inmiddels de hoogste tijd geworden,
om de caravan uit de winterstalling te halen.

Soms, een enkel keertje...
Is 't ie een kniepstuver!
Die vent van mij!!

Of zou het andersom zijn?
Zo hond, zo baas!

We hadden het in petto voor Joëlle en Kobus...
De bloemen-mozaïeken in Anna Paulowna en Breezand.
Maar om verschillende redenen moesten ze eerder terug naar huis.

En ach, als je 't zelf al meerdere keren gezien hebt,
ben je een beetje geneigd om het 'deze keer' maar over te slaan.

Herdenken.
Gedenken.
Bedenken.

Na nog één keertje samen ontbijten...,
en nog even de beentjes bruinen,
en nog even een boek uitlezen,
waren ze opeens, samen met Arnold, vertrokken,

De dagen zijn omgevlogen.
Nog één nachtje slapen...

Morgen gaan ze nog samen met Arnold naar 't concert van Pieter Geert,
met z'n 4 mei koor, in Amsterdam.
En dan is het alweer voorbij!

Nadat ze lang genoeg geslapen hadden,
tot een uurtje of half twaalf...,
én lang genoeg gestudeerd,