We waren er al een paar dagen niet geweest,
dus hoogste tijd om weer even naar de dijk te gaan,
om 'm te zien zomeren.

Voor de één zal het historisch zijn,
voor de ander pure nostalgie.

Al jaren is het één van de dingen waar ik me aan vasthoud.
De Regenboog.

Toen ik gisteravond, in bed, het licht uitdeed,
zag ik 'm.
Anders dan anders, doordat hij zo laag stond,
terwijl het al na middernacht was...

Ze waren er allemaal, onze negen kleinkinderen.
Twee schoondochters ontbraken, jammer genoeg.
De één wegens vakantiestress, de ander wegens ziekte.

Als ik aan de ene kant sta is de andere kant:
achter de dijk!

Door een gesprekje met m'n vriendin Els herinnerde ik me opeens dat ik er ooit eens een column over schreef.
Lang geleden.
Toen het roken in openbare gebouwen verboden werd.

Nog 11 dagen te gaan, dan is het ook op de laatste plek waar het toegestaan werd,
't café en 't restaurant, verboden.

Daar mopperden we samen over...,
en al mopperend herinnerde ik het me weer.

Nee, zo erg als in die column is het nóg niet.
't Is zelfs meegevallen! 

Maar toch...

Vanmiddag, we waren even naar de dijk geweest,
zagen we opeens iets dat we nauwelijks konden geloven...

Cadeautjes krijgen is leuk!
Maar helemaal als het een cadeautje is waar je zolang,
alle dagen plezier van hebt.

Soms moet je even terugkijken,
om te zien hoe mooi het weer geworden is.

De één werd veertig jaar...
De ander werd één jaar.

"Wacht maar", zeiden ze...
"Straks, als je veertig bent", zeiden ze...
"Het leven begint bij veertig", zeiden ze...

Theetje drinken...
Varen we naar de...
Nee! Niet naar de Overtoom.

Met vlag en wimpel!!

Natuurlijk is het prachtig...
Een wolken loze, strak blauwe, lucht.

Maar vandaag was het anders.
De ene na de andere wolkenpartij maakte er een feestje van om naar de lucht te kijken.

Dat deden we gisteravond.
Effe sjekke  of het écht waar is.

Gisteravond, na een heerlijk tuin-dagje,
gingen we nog even naar de dijk,
voor de nodige beweging...

't Was écht heel heel lang geleden,
dat de wekker zó vroeg afliep.

"God zelf zien we niet", schrijft Kick Bras in een prachtig artikel in het blad Vier!
"Hij is onbrijpbaar. Maar als Hij gebroken wordt in mensen, dan wordt Hij zichtbaar.
In vele kleuren. Wij ontmoeten God in mensen. Door mensen heen schijnt het goddelijk licht."