En verder?

Verder eigenlijk niet zoveel. De dagen rijgen zich aaneen, en voor we het weten is het Kerst, is de kortste dag voorbij, de jaarwisseling en beginnen we aan een heel nieuw jaar

Vrijdag een druk dagje, met fysiotherapie, boodschappen doen, en alvast de zaterdagse klusjes.  En, eenmaal besloten dat we toch maar wel een kerstboom wilden was het tijd om 'm binnen te halen. Eerst een dag en een nacht in de schuur, om even te acclimatiseren, en daarna naar binnen, waar Arnold zaterdag, voor we naar Leeuwarden vertrokken, nog 'even' de lichtjes erin hing en hij kon wennen aan de binnen temperatuur, die niet zo hoog was, omdat we er toch niet waren.

Zaterdag vierden we de verjaardag van een kleindochter. Hoewel ze zondag officieel zestien werd. Maar onze zondag is nu eenmaal gereserveerd voor Noorderhaven. Voor de mensen daar, die naar ons uitkijken én wij naar hen! Zestien is ze geworden, onze kleindochter, ons derde vierde kleinkind. Een mooie leeftijd! Op school doet ze 't goed. Ze maakt buitenlandse reizen, naar Rome en Parijs, met school, en heeft alles wat haar hartje begeert. Goede, fijne, lieve ouders en een lieve zus en broer.

En toen was het alweer zondag. 's Morgens op ons gemak ontbeten en koffie gedronken. En 's middags naar Noorderhaven. Arnold had auto-dienst, wat inhoudt dat hij de mensen haalt en brengt voor de kerkdienst. Na de dienst, nadat Arnold de mensen weer veilig had afgeleverd bij de diverse woningen, mocht P mee naar hier. En doordat het al een beetje schemerig werd kon ze alvast volop genieten van alle kerstversieringen onderweg, die elk jaar meer en mooier worden. En na de koffie met koek was het tijd geworden om de boom te versieren, wat ze,

samen met Arnold, vol overgave deed. Met als resultaat: voor 't eerst in jaren hebben we weer een kinder-kerstboom, met gekleurde ballen, strikjes, heel veel slingers en kerst-knuffels. :-)

 

En voor we het wisten was het alweer tijd om haar naar huis te brengen, en was de zondag ook weer om.

Gisteren, naar therapie geweest.  't Is allemaal veel en heel erg heftig. Laag na laag wordt aangeboord en afgepeld, en wat weg kan, wat ballast is, ballast die niet bij mij hoort, wordt overboord gegooid. Dat is winst!!  Maar meer en meer wordt ook duidelijk hoe groot de wonden zijn, en dat de 'rolstoel' blijft. Daar zal ik het de rest van m'n leven mee moeten doen, en er zullen dus altijd mensen nodig zijn om die' rolstoel' te duwen.  Dat is de keerzijde van de winst, en roept heel veel verdriet, woede, om het aangedane kwaad, en rouw op. Gelukkig is er dan altijd Jan, als het te veel en te heftig wordt, om het in goede banen te leiden, zodat ik er niet in omkom. Gaan we straks aan werken. En morgen weer therapie...

Maar 'k ben ook blij. Blij dat ik nog steeds, al lukt het niet dagelijks, kan genieten van al het moois om me heen. Van lieve mensen, van mensen die geen masker dragen, en van de natuur om me heen. De wolkenluchten, de vogels, de zee, de schepen, het strand en een mooie zonsondergang...


 

 

Dondersteen schreef op 16 December '08 - 18:32 ;

Je boom is prachtig, vooral ook in combinatie met het verhaal. Ik vind de uitspraak ‘mensen zonder masker’ erg mooi. Ik tref de laatste tijd te vaak en teveel mensen met masker. Het lukt me inmiddels om de maskers te zien maar toch nog, iedere keer weer, ben ik teleurgesteld als blijkt dat ze er zijn, die maskers.

Het waai-hondje is een superfoto, dit soort foto’s doen mij verlangen naar zee!

Dondersteen (link)  · reageer op Dondersteen  · lees reactie van Ettje

Rineke schreef op 16 December '08 - 20:09 ;

Je bent rijker dan je denkt, want deze 16 jarige, derde kleindochter is het vierde kleinkind.

Rineke  · reageer op Rineke  · lees reactie van Ma

Ma schreef op 16 December '08 - 21:43 ;

In reactie op Rineke ; Sorry Rineke. Jij hebt gelijk! Zal wel een senioren-moment geweest zijn!

Ma (email) (link)  · reageer op Ma

Ettje schreef op 16 December '08 - 21:49 ;

In reactie op Dondersteen; Ja, ze stellen erg teleur, en maken je verdrietig, die mensen met maskers, en dubbele agenda’s. Vraag me soms af: wie heeft er nou werkelijk een verstandelijke beperking ? :-)

Voor mij heeft de boom op deze manier, met dank aan P, een nieuwe dimensie gekregen… Want lang, te lang, was’t alleen maar een ding, dat hoort bij een moeder die doodging op 1e kerstdag.

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Peer schreef op 16 December '08 - 22:07 ;

Fijne dagen gewenst.

Peer (email) (link)  · reageer op Peer

Els schreef op 16 December '08 - 22:10 ;

Knuffel voor jou!

Els (email) (link)  · reageer op Els

Marleen schreef op 16 December '08 - 23:00 ;

Wat ben je toch een dapper mens. Je pijn voelen, weggooien wat er weg kan en er doorheen gaan. Ik heb er diep respect voor.
En dan nog ben je in staat om in je schrijven zoveel liefde en bewogenheid te leggen voor de mensen om je heen dat ik me er gewoon maar aan warm.
Je bent bijzonder!

Marleen (email) (link)  · reageer op Marleen

Yvette schreef op 21 December '08 - 08:56 ;

Therapie na al die jaren van ellende is absoluut niet makkelijk. Gelukkig heb je dierbare mensen en prachtige natuur om je heen om je daar doorheen te helpen.
Wat is het dan heerlijk om zo dicht aan zee te wonen!!!!

En de kerstboom is prachtig geworden!!
Komt P. met de kerst ook bij jullie?

Yvette (email) (link)  · reageer op Yvette


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.