Thuisgekomen

Het was goed om erbij te zijn. Al blijft afscheid nemen altijd moeilijk. Maar de wetenschap dat ze is Thuisgekomen bij een Vader bij wie ze meer dan welkom is, verzacht veel.

Nee, gemakkelijk was haar leven niet geweest.  Arnold en ik hebben beiden haar ouders gekend... Haar hele leven heeft ze daar onder geleden. En van tijd tot tijd had ze hulp nodig, om weer verder te kunnen. Maar gelukkig had ze ook haar Willem, die altijd naast haar stond en haar er doorheen sleepte. En heel veel vrienden en vriendinnen, die allemaal op hun eigen manier haar steunden. 
 
Maar naast die aardse vrienden was er ook de zekerheid: door God gedragen te worden op adelaarsvleugels, zoals zo mooi staat omschreven in Deuteronomium 32: 11
"Zoals een arend over zijn jongen waakt en voortdurend erboven blijft zweven, zijn vleugels uitspreidt en zijn jongen daarop draagt.." Of zoals in dat mooie lied dat door Jan Wit is vertaald:
Lof zij de Heer, hij omringt met zijn liefde uw leven;
Heeft u in 't licht als op adelaarsvleug'len geheven.
Hij die u leidt,
Zodat uw hart zich verblijdt,
Hij heeft Zijn woord u gegeven.
 
Het was goed erbij te zijn, het was goed om samen te zijn, samen verdriet te hebben en om getroost te worden. Ook al is het nog steeds bijna niet te bevatten.
 
****** 
 
Omdat we er al vroeg waren konden we nog even een wandeling maken door onze vroegere woonplaats. En hoewel ik net als in m'n eigen geboorteplaats, vond dat alles er veel kleiner was dan het in m'n herinnering was opgeslagen, ook dat is dan, op een totaal andere manier, een beetje thuiskomen. Voor mij vooral door de fijne herinneringen die ik heb aan de tijd bij Wim en Tini, en aan hun huis van waaruit ik trouwde. Het huis waarin we ook een aantal keren de vakantie doorbrachten. En omdat Tini niet zo van veranderingen houdt was alles nog zoals altijd. En ook dat voelde naar thuiskomen. Ook doordat zij ons het gevoel gaf: dat we gewoon even thuiskwamen, gezellig op de koffie. En heerlijk bij de openhaard zittend hebben we nog heel wat uurtjes gepraat... Over vroeger!
 
En natuurlijk maakte ik foto's. Foto's van allerlei mooie stukjes Baarn.
Zoals sit rijtje winkeltjes.

In het pandje met het uithangbord zat de drogisterij van meneer Groeneveld. Een heel klein mannetje. Klein van stuk, bedoel ik. :-) En meteen dook er een verhaal op. Een verhaal dat alleen maar mooier werd door de reactie van m'n schoonmoeder die weinig (helemaal geen) gevoel voor humor had. Eén van de jongens kwam thuis met het mopje: "Weet u wat er gebeurd is? Iemand heeft meneer Groeneveld gebeld met de vraag: verkoopt u ook koortsthermometers." En toen hij daarop 'ja' zei, werd hem gevraagd: "hoeveel heeft u er", waarop meneer Groeneveld zei: "een stuk of tien." En weet u wat diegene aan de telefoon toen zei: "stop die dan maar in uw reet!" Wij grinnikten er om toen we het hoorden. Maar schoten vervolgens daverend in de lach door de reactie van moeder: "ach die arme Groeneveld..." En 'k liep er nu, jaren later, weer om te lachen!
 
't Stadhuis, waarin we elkaar ooit het ja-woord gaven stond, jammer genoeg, in de steigers. Maar ach, 't had ook wel iets feestelijks, dat zo mooi in oranje verpakte gebouw.

 
De Pauluskerk op de Brink is nog altijd lieflijk om te zien. 't Was de kerk waar, toen nog, Koningin Juliana graag kwam op zondag.

 
Trouwens, nooit geweten dat Paulus naast z'n apostelschap en tentenmakerij ook nog een herberg had.

En in de Pekingtuin staat nog altijd de gigantische treurwilg, waar je zomers, als hij volop in blad staat, zo heerlijk onder kunt schuilen. Alleen wel jammer dat er zo'n knalgeel glijbaantje staat. Je zou toch denken dat de gemeente daar wel iets anders op kan verzinnen. Iets dat past bij de Pekingtuin.

 
En tot m'n grote verbazing zag ik er een Magnolia, die al helemaal in knop staat. Daar is de natuur dus duidelijk nog weer verder dan hier.

 
Al met al een volle dag. Maar wel een goede dag.

Marleen schreef op 11 Maart '09 - 11:00 ;

Wat een bijzondere dag.

Marleen (email) (link)  · reageer op Marleen

Dondersteen schreef op 11 Maart '09 - 20:11 ;

Krijg nou wat, de Láánstráát! Daar heb ik heel wat tijd doorgebracht. Leuke winkeltjes. En dan eten bij de Prom. Mijn oud-tante woonde in Baarn en daar ging ik vaak logeren. Later kwam ik heel veel bij haar dochter thuis, ook in Baarn. Het is dus voor mij ook een beetje thuiskomen, deze foto’s.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 11 Maart '09 - 22:48 ;

In reactie op Dondersteen; Nou ja zeg!! Arnold is er geboren en getogen, en ik woonde er ruim vijf jaar. Daarna brachten we er heel wat keren de vakantie door, in ‘t huis van de eerder genoemde Tini aan de Da Costalaan, en kwamen er geregeld tot Arnold z’n moeder overleed. Enig verschil was er trouwens wel tussen ons, want ik woonde in Hoog Baarn en hij in Laag Baarn. :-)

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.