Kwetteren

Ik heb er niks mee, en zal er ook niks mee krijgen!

Dus alle pogingen om me over te halen om het ook te gaan doen zijn zinloos, bespaar je de moeite! Gewoon omdat ik het een holle en nietszeggende manier van communiceren vind. 

Eerst was er het mailen. Toen kwamen de mailgroepen. Daarna kwam het bloggen. Vervolgens Hyves. En nu dus het kwetteren, waarbij je soms zelfs van van minuut tot minuut kunt volgen wat de ander doet of bezighoudt. Zoals: wakker worden, koffiedrinken, lunchen, een la opruimen, een wasknijper vinden op een vreemde plek, onderweg naar of van het werk, zonder jas een wandelingetje maken, naar welke muziek je op dat moment luistert, eten koken, voor de buis hangen, naar bed gaan... Nou ja, ze doen maar! Mij krijgen ze niet zo gek. Ik word geen twitteraar!!

En wat mij nou het meest opvalt, als ik zo hier en daar een twitteraar lees, dan is het vooral, al zullen die kwetteraars daar vast heel anders over denken: hoe oppervlakkig de contacten zijn, én hoeveel tijd er uiteindelijk in gaat zitten. Terwijl ik me dan tegelijkertijd afvraag: is er nou écht iemand die het, bijvoorbeeld,  's morgens vroeg werkelijk interesseert dat je koffie drinkt, of dat je aan het wakker worden bent, of dat je onderweg bent of dat je 's middags gaat lunchen?

En ondertussen vallen allerlei leuke weblog's gewoon dood. Want als er iets is dat opvalt dan is het dat. 's Avonds een rondje logs lezen, al of niet er op reageren, soms zelfs leuke, diepgaande of heftige discussies voeren, het is gewoon (bijna) verleden tijd geworden. De tijd dat het nog ergens over ging! En dat allemaal door het achterna lopen van een hype, door mensen van wie ik nou juist dát nooit had verwacht. :-):-(

Gert Jan schreef op 04 April '09 - 09:58 ;

Hahaha, 10 jaar geleden was e-mailen het begin van het einde van de beschaving, 5 jaar geleden werd ik vermanend toegesproken omdat ik me met iets banaals en exhibitionistisch als bloggen bezig hield, 2 jaar geleden was m’n hyve nog het exponent van narcisme, nu is twitter de boosdoener… tot nu toe heb je al die nieuwerwetse fratsen na verloop van tijd omarmd en gebruik je ze steeds sneller steeds intensiever: je mailt, blogt en hyvet dat het een lieve lust is ;-)

Gert Jan (email) (link)  · reageer op Gert Jan  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 04 April '09 - 12:34 ;

In reactie op Gert Jan; Een échte hyver zal ik nooit worden, is voor mij toch een te vluchtig medium. Kijk er niet eens alle dagen.

Mailen doe ik wel, elke dag, en dat zijn per dag zeker zo’n 10 tot 15 mailtjes, waarvan sommige maar kort, maar de meesten toch bestaan uit minimaal 1 A4tje. En in bijna al die mailtjes gáát het ergens over.

En m’n weblog probeer ik bij te houden. Omdat ik het leuk vind om dingen te delen met anderen.

Maar kwetteren, nee, dat is écht niet mijn ding, en zal ik dus ook niet gaan omarmen. :-)

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Dondersteen schreef op 04 April '09 - 19:01 ;

Ik ben het helemaal met je eens: hyves is ook al niet mijn ding. Ik heb wel een hyves (zeg je dat wel zo?) maar daar doe ik niks mee. En dat twitteren vind ik een nog grotere onzin. Waar komt die behoefte vandaan, zo vraag ik me af, om alles van elkaar te willen weten. Want mij boeit het echt niet om te lezen of iemand op dit moment aan de spruitjes zit. :-)

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen  · lees reactie van Ettje

Gert Jan schreef op 04 April '09 - 20:51 ;

Hyves is ook zeker niet mijn ding.

Twitter is een medium. Net zoals het onzin is om de telefoon af te schrijven omdat mensen vooral door dat ding ouwehoeren en échte gesprekken toch alleen met oogcontact mogelijk zijn, moet je Twitter niet wegzetten omdat iemand via dat medium meldt spruitjes te eten ;-)

Ik volg zo’n 300 mensen via twitter. Deels collega’s, deels vrienden, deels mensen die ik op andere manieren ken, deels mensen die ik niet ‘face to face’ ken maar alleen via andere media, zoals weblogs. Niet alles wat iedereen zegt is boeiend. Maar weet je, zo is het leven. Ik ben nog nooit iemand tegengekomen die me met elke zin ademloos wist te boeien. Als dat de norm zou zijn, volgde ik geen weblog en las ik geen krant meer. Bij sommige mensen lees ik over de trivialere zaken heen en let ik alleen op als ze iets vertellen wat me professioneel boeit. En van anderen vind ik het juist heel leuk om te weten wat ze denken, wat ze doen. Daar is niks oppervlakkigs aan, integendeel… dat is een beetje elkaars leven delen. Zo’n 200 mensen volgen mijn updates op twitter. Voor sommige zullen alleen de werkgerelateerde berichtjes relevant zijn, anderen kennen me zo goed dat ze aan een half woord genoeg hebben en tussen de regels van de ogenschijnlijk triviale berichtjes door lezen hoe het werkelijk met me gaat.

Zo heb je ook mensen die op een weblog foto’s plaatsen van bloemen, of vertellen van een wandelingetje over het strand. Er zijn miljoenen foto’s van bloemen, en strandwandelingen zijn ook niet echt wereldschokkend. Toch lees ik het met belangstelling, omdat de persoon die het vertelt me boeit.

En of die persoon dat nu doet op een weblog of via een microblog als twitter… tsja, dat maakt niet zo heel veel uit. Twitterberichten zijn maximaal 140 karakters: dat is soms een nadeel, soms ook een voordeel omdat het je dwingt je boodschap te herformuleren tot je het tot de essentie hebt teruggebracht. Twitter werkt op details anders dan een blog: mensen abonneren zich (‘followen’), wat vergelijkbaar is met iemand die je rss-feed volgt. Alleen kun je per definitie ook terug-volgen, terwijl een lezer van een blog niet altijd zelf een blog heeft. En Twitter bied de mogelijkheid replies te sturen: berichten van a naar b, die echter door alle followers van a te lezen zijn. Als b dat bericht (‘tweet’) dan retweet, kunnen alle followers van b dat bericht ook lezen. Op die manier kan een bericht als een olievlek worden verspreid, waardoor het een heel geschikt medium bleek te zijn bij grote nieuwsfeiten zoals de bomaanslag in Bombay of het vliegtuig dat in de Hudson neerstortte. De ‘oude’ media (radio, tv, krant) vernamen het nieuws via twitter, door berichten van ooggetuigen die door hun followers werden ge-retweet. Weblogs werken lang niet zo snel. Ten slotte kun je via twitter direct messages sturen: een 1 op 1 bericht, vergelijkbaar met sms. En daarmee raken we bij het laatste aspect waarin twitter als microblogdienst anders is dan een weblog: door zijn compactheid is het bij uitstek geschikt voor mobiel gebruik.

Kortom: schrijf een medium niet af voor je het hebt geprobeerd. En realiseer je dat je, zolang je niet actief deelneemt aan twitter, geen idee hebt van de mogelijkheden en de toepasbaarheid daarvan in je eigen pallet aan communicatiemiddelen. Net zoals e-mail ooit overbodig leek, een weblog ondenkbaar was en hyves iets voor bakvissen. Ondertussen zou je niet meer zonder email willen, heeft je weblog je een uitlaatklep en nieuwe contacten gegeven en kon je via hyves contacten terugvinden. Zo heeft elk ding z’n eigen voordeel – en z’n nadeel ;-)

Gert Jan (email) (link)  · reageer op Gert Jan  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 05 April '09 - 01:06 ;

In reactie op Gert Jan; Nee, ik zou niet meer zonder e-mail willen, omdat ik daar de waarde van heb leren kennen. Maar ‘k zou eerlijk gezegd niet weten waar ik de tijd vandaan moest halen, als ik het al zou willen, om 300 twitteraars te volgen. Want al zeg je dan wel dat het je maar weinig tijd kost, en blijkbaar kan die tijd gemeten worden. Maar ik neem aan dat de tijd die het je kost om die 300 te volgen niet gemeten wordt. Zoals ook de tijd die het je kost om te reageren, en dan bedoel ik niet het aantal karakters dat je intypt, maar het denkwerk, ook niet gemeten zal worden. Maar goed, dat moet iedereen zelf weten. Wat mij gewoon is opgevallen, en ik zou zo een heel aantal namen kunnen noemen, is, dat heel veel mensen die zijn gaan twitteren opeens niets meer schrijven op hun weblog.
En daarnaast, heeft het, denk ik, ook te maken met wat voor jou de waarde en de betekenis is van ‘contact hebben met’.
En dan zie ik bij het twitteren hetzelfde als bij hyves: honderden ‘zogenaamde’ vrienden.
En eerlijk gezegd denk ik dat hierdoor uiteindelijk woorden als ‘contact’ en ‘vrienden’ niks wezenlijks meer voorstellen. Een soort devaluatie van werkelijk contact en vriendschap.
Zal vast te maken hebben met de generatiekloof. :-)
Update: Lees ook eens de column van Bram Grandia op Ikon Radio:
http://www.ikonrtv.nl/pastoraat/column.a..

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje  · lees reactie van Gert Jan

Gert Jan schreef op 05 April '09 - 12:57 ;

In reactie op Ettje; Die devaluatie van vriendschap – daar geloof ik dus niks van. Ik denk wel dat het woord ‘vriend’ devalueert doordat het te pas en te onpas wordt gebruikt. Volgens Hyves heb ik 73 vrienden, maar dat mocht ik willen, of eigenlijk: dat wil ik helemaal niet, want ik heb nu al moeite genoeg om die paar mensen die ik echt tot mijn vrienden reken recht te doen, in tijd en aandacht.

Dat neemt niet weg dat er wel iets verschuift: in mijn jeugd was de wereld niet groter dan mijn klas, even gechargeerd. Mijn kinderen hebben contacten over de hele wereld. Ik aarzel om die contacten als minder waardevol te classificeren. Ze zijn anders, maar had ik nu echt zoveel beter contact met mijn klasgenootjes dan zij met hun MSN vrienden in Australië of Amerika hebben? En dan is nog de vraag: wat is de kip, wat is het ei? Zijn die contacten anders doordat de moderne communicatietools een bepaalde vorm van communiceren uitlokken? Of zijn die communicatietools zo populair omdat ze goed aansluiten bij de communicatiebehoefte van de moderne mens? Ik heb lang het eerste gedacht, maar neig nu naar het laatste.

Is dat slecht? Ik twijfel. Het is nogal hautain om te stellen dat de manier waarop ik communiceer, waarop ik heb geleerd te communiceren, beter en waardevoller is dan de manier waarop anderen dat doen. Bovendien leert de geschiedenis dat we steeds meer en intensiever gaan communiceren: toen de telefoon kwam was men bang dat de diepgang van de geschreven communicatie zou verdwijnen en dat we alleen nog kort en oppervlakkig zouden kwebbelen via de telefoon. De praktijk bleek anders. Bij email dacht men hetzelfde, bij MSN ook en nu bij Twitter ligt die valkuil weer wagenwijd open.

In de praktijk heb ik met mijn beste vriend(inn)en intensief en diepgaand contact via het medium dat op dat moment het beste uitkomt: soms face-to-face, soms telefonisch, soms via email, soms in urenlange MSN gesprekken en ja, soms ook via korte, maar zeer veelbetekenende berichtjes op twitter (zij het dat het dan vrijwel altijd direct messages zijn, die voor de rest van de wereld niet te lezen zijn: een soort kruising tussen sms en email). Van een devaluatie van contacten en vriendschap is daarbij geen sprake, integendeel.

Maar wat mij betreft is de les hieruit: kies het communicatiemiddel dat bij de situatie en bij jezelf past. En als twitter niks voor jou is, laat je dat lekker links liggen.

Gert Jan (email) (link)  · reageer op Gert Jan  · lees reactie van Ettje

Hilda schreef op 05 April '09 - 16:35 ;

Haha, en ik ga lekker heel diepzinnige twittergesprekken voeren met je zoon.

Hilda (email) (link)  · reageer op Hilda  · lees reactie van Ettje

Helene schreef op 05 April '09 - 19:01 ;

Zeg maar de wie wat waar van Hyves. :-). Ik heb er ook helemaal niks mee met dat twitteren. Heb al genoeg te doen naast weblog en Hyves. lol.

Helene (email) (link)  · reageer op Helene  · lees reactie van Ettje

Marleen schreef op 06 April '09 - 09:51 ;

Ik ben het met je eens. Hyves en Twitter geven toch vaak niet de gelegendheid om echt de diepte van het leven te delen.
Geef mij de blogs maar en de mailcontacten. Daar kan ik veel meer van mezelf in kwijt.

Marleen (email) (link)  · reageer op Marleen  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 06 April '09 - 11:48 ;

In reactie op Gert Jan; Oké!! :-) Als reactie op je slotzin.
Heb zelf een paar vriend(inn)en in ‘t buitenland, met wie ik dagelijks contact heb, en deel met hen lief en leed, per mail.

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Ettje schreef op 06 April '09 - 11:50 ;

In reactie op Hilda; Maar hij deed de groetjes niet! Niet in levende lijve, niet per telefoon, niet per mail! :-P Komt gewoon door: wie niet twittert telt niet meer mee! Die wordt gewoon afgeschreven :,

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Ettje schreef op 06 April '09 - 11:52 ;

In reactie op Helene; Precies! En aangezien ik al niet eens in staat ben om dát bij te houden, zo’n www, weet ik gewoon dat twitteren niks voor mij is.

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Ettje schreef op 06 April '09 - 11:53 ;

In reactie op Dondersteen; Precies! Jij snapt het tenminste! >-)

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Ettje schreef op 06 April '09 - 11:56 ;

In reactie op Marleen; Zo voel ik het ook. Liever een paar vriend(inn)en met wie ik écht contact heb, dan een paar honderd die alleen maar voorbij komen. (angel)
Terwijl er alsmaar geklaagd wordt over de ver-individualisering van de maatschappij. :’-D

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Gert Jan schreef op 06 April '09 - 21:52 ;

Lekker korte reacties. Hadden ook prima in een tweet gepast :-P
O, en voor ik het vergeet: de groetjes van Hilda! ;-)

Gert Jan (email) (link)  · reageer op Gert Jan  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 07 April '09 - 14:41 ;

In reactie op Gert Jan; :-P

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.