Aan: een draadje

De komende dagen (weken), tot een maximum van 30 dagen, mag ik aan een draadje leven, in de hoop dat duidelijk zal worden waarom het zo nu en dan voelt alsof m'n leven aan een draadje hangt.

'k Had er al (voor het eerst na jaren) een tijdje last van dat m'n hart niet gewoon z'n gangetje gaat en me aanhoudend laat voelen dat het er is. En dat voelt niet fijn. Je hart moet het gewoon doen zonder nadrukkelijk aanwezig te zijn.

Zit je gewoon lekker te lezen, gaat je hart opeens te keer alsof je een marathon aan het lopen bent, en raak je al lezend steeds meer buiten adem doordat het steeds vaker een slag mist. Daar word je vermoeider van dan van écht hardlopen. En dat hoort gewoon niet zo.

'k Was er al mee naar de huisarts geweest, die zonder verder te kijken meteen de pillen van de psych de schuld gaf. Dus toen naar de psych, die meteen ontkende dat het, na zoveel tijd en in deze lage dosering, opeens daar van zou kunnen komen, en er een telefoontje met de huisarts aan waagde. Daarna bleef het twee weken stil. Tot ik donderdag bij de praktijkondersteuner kwam, het daar nog eens noemde en vanaf dat moment ging het opeens allemaal razend snel en zat ik, voor ik het wist, aan een draadje.

 En aan dat draadje zit een vernuftig apparaatje dat door één druk op de knop de hartslag registreert, en het vervolgens, nadat ik een daarvoor bestemd telefoonnummer heb ingetoetst met één druk op een andere knop doorstuurt naar een centrum in Groningen waar het wordt opgeslagen en uitgelezen... De techniek staat voor niets! Nu maar hopen dat het ook daadwerkelijk tot resultaat leidt, zodat ik weer gewoon verder kan zonder geplaagd te worden door een hart dat de weg kwijt is.

Vanmorgen trouwens ook geprobeerd om de zon vast te binden aan een draadje, want na twee dagen regen vind ik dat wel weer genoeg. Maar of dat is gelukt... Dikke kans dat de bollenboeren nog een paar regenwolkjes aan een draadje hebben zitten.

En 't is toch best wel zielig als je, zoals Arnold, even buiten een sigaretje staat te roken tijdens de rookpauze van een televisieprogramma, en vervolgens niet meer naar binnen kunt, omdat je vrouw het leuker vindt om er een foto van te maken dan je 'op te halen' met een paraplu. :-)

 

Gelukkig had hij wel z'n koptelefoon op, en kon hij toch blijven kijken toen de pauze voorbij was. :-)

Wel nog even, toen het nog volop een zonnig voorjaar was, de meidoorn vastgelegd, die doet wat hij moet doen: bloeien in mei!

 

De geur? Overweldigend. Heerlijk!!

Maar dát lijkt al weer heel lang geleden! :-)

 

Eén troost! De IJsheiligen zijn voorbij, dus als't goed is zal het vanaf nu niet meer vriezen!

Hilda schreef op 16 Mei '09 - 21:43 ;

Spannend, dat draadje. Goed dat er goed naar gekeken wordt.
En die regen hebben we nodig op z’n tijd hoor.

Hilda (email) (link)  · reageer op Hilda

Dondersteen schreef op 16 Mei '09 - 22:18 ;

Wat toch geweldig, die techniek. Ik hoop dat het draadje data zal sturen waar ze iets mee kunnen en waarna jij er vooral beter van wordt. Ik duim! Ik heb af en toe een hartritmestoornis dus ik weet hoe dat marathongevoel is en dat wil je echt niet te vaak hebben.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen

Renée schreef op 20 Mei '09 - 22:58 ;

Hoop dat het goed gaat zeg, ik had het even gemist hier, hang je nog steeds aan die draad? Schrale troost: je bent géén harteloos mens! Liefs en sterkte hoor!

Renée  · reageer op Renée


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.