Vlotbrug

Altijd weer, als ik ergens een brug zie, is het er weer.

Dan hoor ik weer m'n opa zeggen, want hij zei het áltijd: "Veurzichtig bie Draai heur, mien wichtje!"


En braaf zei ik dan: 'Goud Opa". Dat ik, als 't ook maar even kon, de brugwachter mocht helpen als 't ie opengedraaid werd, dat vertelde ik niet. Spannend was dat. Dan mocht je mee, tot midden op de brug, waar een lijkje in het wegdek zat. Dat luikje werd dan opengedaan, waarna er een soort schroef zichtbaar werd waar een grote zwengel opgezet werd. En dan maar helpen draaien, al rondjes lopend, tot je er duizelig van werd. En heel langzaam ging dan de brug open, en konden de boten er links en rechts aan voorbij varen.

En dat ik wel eens op 't randje mocht staan, om 't klompje van de brugwachter vast te houden, dat vertelde ik ook niet. En natuurlijk al helemaal niet dat 't allerleukste en allerspannendste was: nog voor de brug weer helemaal teruggedraaid was aan wal springen, klaar om de bomen open te doen zodra je hoorde dat hij weer dicht was. Boing!

Nee, natuurlijk vertelde je dat niet. Want stel je voor dat het je dan verboden werd! Al denk ik nu, achteraf, dat hij dat vast wel wist, want de brugwachter en hij werkten voor dezelfde baas, en dat z'n waarschuwing vooral het verkeer gold op de Rijksweg, die aan de andere kant van de brug was. Immers, hijzelf nam me op zondag, voor de zondagse wandelingen vaak mee naar Brug 5, wat helemaal geen brug was, maar een pontje over het Eemskanaal, die je zelf, en ook dan mocht ik helpen, aan een ketting van de ene naar de andere kant trok...

 

Maar ondanks die woorden, die ik hem hóór zeggen als ik er aan denk, had die brug een bepaalde aantrekkingskracht. Ik kon er eindeloos op de leuning zitten, wachtend tot..., ondertussen kijkend naar het water waardoor je het gevoel kreeg te varen, of met een opschrijfboekje en potlood in de hand om van elke auto die langskwam het nummerbord op te schrijven. Élke auto! Want als ik nu naar de foto's van toen kijk, moet ik lachen om die waarschuwing van Opa. Hoezo oppassen? Er was immers nauwelijks verkeer. :-)

 

Ach, die goeie lieve Opa. Hij zou z'n ogen uitkijken als hij het verkeer van nu zou zien.

Maar z'n woorden leverden me ieder geval een fascinatie voor bruggen op. Nog altijd moet ik altijd even kijken: hoe gaat ie open? Is 't een draaibrug, een klapbrug, een pontonbrug of een hefbrug? En sinds we hier wonen is daar de vlotbrug bijgekomen, waar we hier in de buurt een paar van hebben. En sindsdien was ik heel benieuwd hoe die open zou gaan? In m'n gedachten zag ik 'm altijd 'weg' varen. Droomde ik ervan om even mee te mogen varen... Logisch toch, een brug op een vlot!

Maar de werkelijkheid is zó anders. Zo heel erg anders! Want hij vaart helemaal niet weg. 't Middenstuk schuift gewoon onder 't begin van de brug...

 

Helemaal niet spannend, helemaal niet bijzonder. Helemaal niks om leuk bij te fantaseren, of om op de leuning te gaan zitten in afwachting van... Nee, geef mij dan maar die brug van toen! Geef mij maar: "Veurzichtig bie Draai heur, mien wichtje!"

Dondersteen schreef op 12 September '09 - 21:24 ;

In mijn idee is een vlotbrug een drijvende brug tussen palen. Hij stuitert ook een beetje als je er overheen rijdt. Toch? Maar ik had er nog nooit eentje open gezien. En had dus ook geen idee van dat onderschuivende brugdeel. Wel slim bedacht!

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.