Eén troost

Na een half nachtje slapen, werd ik vanmorgen om kwart voor zeven wreed gewekt door wekker... Omdat Arnold om acht uur in 't ziekenhuis moest zijn voor de revalidatie, en niet voor half tien terug kon zijn, zat ik om even over acht al in de hal van ziekenhuis. Boek mee, om de wachttijd te verkorten, al kon ik van te voren wel bedenken dat er van lezen niet zoveel zou komen. Daarvoor was m'n hoofd te onrustig.

Om kwart over negen meldde ik me op de afdeling Radiologie, waar ik al vrij snel aan de beurt was. Eerst werden de gebruikelijke foto's genomen.  En even later kon ik meteen meelopen naar de echokamer, waar ik nog even moesten wachten, lang genoeg om Arnold even in te seinen waar ik was, en kort genoeg om niet de zenuwen te krijgen. Eenmaal aan de beurt was ook de radioloog snel ter plekke (heb ik wel eens anders meegemaakt in H'veen, waar ik dan soms eindeloos lag te wachten) en werd de echo gemaakt.

"Ik heb maar één troost voor u", zei de radioloog, nadat hij bij twintig gestopt was met het tellen van de cystes in m'n ene borst en acht in de andere, " het gaat over als u door de overgang heen bent". 't Was dat ik lag, anders zou op dat moment m'n broek afgezakt zijn. Nu viel alleen m'n mond maar open van verbazing. "Weet u wel hoe 'oud' ik ben", was m'n vraag. Nee, dat wist hij niet. Restte me dus niks anders dan hem te vertellen dat ik inmiddels een vast inkomen heb 'van Drees', en dat de overgang al in 1992 geforceerd is, juist vanwege die steeds terugkerende cystes...

Ze leeghalen wilde hij niet, omdat dat, vanwege de grote hoeveelheid, onbegonnen werk zou zijn en niet zou helpen. En dus ben ik, onverrichte zake weer thuisgekomen, met als 'enige' positieve dat het dus niet iets kwaadaardigs is, en met het advies om naar de huisarts te gaan om met haar te overleggen over een hormoonbehandeling. Maar na 'een rondje informatie zoeken' op het internet, is dat dus wel het allerlaatste wat ik wil. En alle andere opties? Je moet wel heel erg wanhopig zijn om tot het laten uitschakelen van de zenuwbanen (door een anesthesist) of een amputatie over te gaan, wat ook een, zij het onder groot voorbehoud, advies is bij alsmaar voortdurende mastopathie. En nooit meer koffie, thee, wijn, zuivelproducten en chocola...èn het vermijden van stress. Daar moet ik ook nog wel een paar nachtjes over slapen.

Rineke schreef op 28 Januari '10 - 16:29 ;

Ik zal dit jaar wel de eerste oproep krijgen… Als puber al een keer meegemaakt en weet dat het echt geen lolletje is… Sterkte.

Rineke  · reageer op Rineke  · lees reactie van Ma

Ma schreef op 28 Januari '10 - 21:03 ;

In reactie op Rineke; Ligt er natuurlijk aan of N’gein dit jaar op de rol staat. Als ‘t afgelopen jaar net geweest is zul je dus nog een jaar moeten wachten, want ‘t is om het jaar.
Maar als er niks aan de hand is valt het best wel mee hoor. Al zal het nooit m’n hobby worden.:-)

Ma (email) (link)  · reageer op Ma

Dondersteen schreef op 29 Januari '10 - 10:30 ;

Een kennis van me heeft het ook zo heftig en laat zich regelmatig controleren maar laat het daarbij. Als je er heel veel last van hebt is dat misschien geen optie (meer). Op zich is het trouwens wel een compliment toch, dat je wordt ingeschat als ‘nog niet in de overgang’. ;-)
Sterkte met joen kloet’n in de börst.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen

Hilda schreef op 31 Januari '10 - 22:35 ;

Vroeger vond ik het pijn doen, maar de laatste keer tot mijn eigen stomme verbazing niet, terwijl het toch echt weer net zo’n heftige bankschroef was. Ik moet vooral in de gaten houden dat ik er niet al te nonchalant over ga doen, na al die geruststellende onderzoeksresultaten. Maar heb er verder ook zelden last van, dat scheelt. Toch ben ik lekker blij voor jou dat het ook dit keer weer onschuldig was. Al snap ik dat je liever had dat ze weg waren als ze zo in de weg zitten.
Moet lachen om de laatste zin van Donder. Waarom doet me dat toch ineens aan klootschieten denken? ;-)

Hilda (email) (link)  · reageer op Hilda  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 01 Februari '10 - 11:03 ;

In reactie op Hilda; Normaliter vind ik het ook wel meevallen. Maar als er erg veel cystes zitten, zoals nu, springen me toch wel even de tranen in de ogen als de bankschroef maximaal aangedraaid is.
Geen idee waarom je moet denken aan klootschieten, want kloet’n zijn iets totaal anders. :-)

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.