Ik weet het: sommige mensen vinden dat je nooit een bijsluiter moet lezen, omdat je alleen al van het lezen nog zieker zou worden... Zelf ben ik geen echte bijsluiter lezer, kijk er even vluchtig in en denk dan: ik zie wel... Zo had ik dat dus ook gedaan met de bijsluiter van de spironolacton, die ik, al weer een jaar geleden, kreeg voorgeschreven, omdat van het eerdere medicijn m'n kaliumgehalte steeds weer te laag was.

En nu zat ik vanmorgen bij de huisarts, vanwege de cystes. Een beetje verontschuldigend zei ze: "geen idee te hebben waar het van zou kunnen komen en al helemaal geen idee te hebben wát er aan te doen". En vervolgens ging ze zitten lezen in dikke boeken, bladerde van voor naar achter, pakte weer een ander boek, dacht soms iets te vinden, maar dat was het dan weer niet, ging vervolgens in de pc zitten zoeken en even later weer in de boeken... Om uiteindelijk zuchtend te zeggen: "Ik weet het niet, ik weet niet hoe het komt". En op mijn vraag: "of het iets met m'n hormonen te maken had was het antwoord:"ja",en vervolgens: "maar hoe of wat, ik weet het niet en al evenmin wat ik er aan kan doen. Maar 'k ga het wel uitzoeken, en neem vandaag nog contact op met de chirurg om te vragen of hij meer weet". Daarna bladerde ze nog weer een tijdje in haar boeken en doorzocht de pc nogmaals,  om ze (die boeken) vervolgens met een klap dicht te slaan, en op te staan, ten teken dat de visite voorbij was...

Toen flapte ik het eruit, wat me al die tijd al op de lippen brandde (omdat ik MJ ooit eens iets had horen zeggen over dit soort medicijnen: dat het hormonen zijn): "Zou het kunnen komen door één van de medicijnen die ik slik?"

Wat verstoord of verrast, dat weet je nooit bij haar, keek ze op en zei toen: "Ook dat zal ik meenemen naar de chirurg. U hoort nog van mij!"

Een beetje balend, een beetje boel balend stond ik even later weer in de regen. Omdat ik zo gehoopt had dat ze een oplossing had, dat ze er ervaring mee zou hebben, er iets aan kon doen. En wat moest ik met het advies van een chirurg, daar zat ik helemaal niet op te wachten...? Thuis ging ik achter de pc zitten, in de hoop ergens, misschien bij een lotgenoot, als die er al was, iets te vinden... Maar 'k vond er geen en de rest had ik allemaal al eens gelezen.

En toen, het was al bij vijven, ging de telefoon. De huisarts! "Goed dat u het nog even noemde", zei ze, want we denken dat we de boosdoener hebben gevonden: de spironolacton kan het veroorzaken". Direct ermee stoppen, en over twee weken een nieuwe afspraak maken. En hopelijk zijn de cystes dan rustig geworden... Een beetje beduusd legde ik op, om vervolgens het farma-kompas aan te klikken, 't medicijn op te geven, en vervolgens, tot m'n grote verbazing, bij de bijwerkingen te lezen dat het er letterlijk staat dat mastopathie één van de bijwerkingen kan zijn: "bij vrouwen: mastopathie"... M'n mond viel open. Stond dat er werkelijk, had ik dat over het hoofd gezien? Onvoorstelbaar! Dus als de wiedeweerga naar beneden en de papieren bijsluiter opgezocht, die ik, om de een of andere reden, altijd bewaar... M'n ogen vlogen over de regels. Eerst over de, op naam, geprinte bijsluiter van de apotheek en daarna over de bijsluiter van de fabrikant. En ik las en las het nog eens... Maar nergens stond: "bij vrouwen: mastopathie".

Wel staat er, in het rijtje bijwerking bij 'soms': pijnlijke borsten. Maar nergens dat die pijnlijke borsten dan het gevolg zijn van mastopathie. Woest maakt het me. Al had het er maar tussen haakjes achter gestaan... Ik zou meteen aan de bel getrokken hebben en gevraagd hebben om iets anders. Geen haar op m'n hoofd zou er aan gedacht hebben om er ook maar één pil van te slikken, gezien m'n ervaringen in het verleden. Want nu zit ik met gebakken peren, in dit geval pijnlijke borsten die boordevol cystes zitten... Rest me slechts: morgen naar de apotheek te gaan, of desnoods bij de leverancier of het Lareb aan de bel te trekken. Al was 't alleen maar om anderen deze ellende te besparen!