Een bezige rustdag...

En toen was avond geweest en het was morgen geweest, een nieuwe dag, de rustdag. De dag waarmee het mensdom z'n leven begon... een rustdag.

Maar in plaats van te rusten was het alweer een bezig dagje. Met kosteren voor, tijdens en na de dienst, met het bedienen van de beamer tijdens de dienst, en met er zijn voor de mensen... En terwijl Arnold zat te prutsen met de geluidsinstallatie die het opeens niet meer deed, nam ik zijn taak, de mensen binnenrijden en op hun plekje zetten er ook bij, en probeerde daarnaast in de gaten te houden of iedereen een liturgie kreeg en wel begroet werd...

Jammer genoeg was al z'n gepruts voor niks, want 't lukte niet om de geluidsinstallatie weer aan de praat te krijgen, wat voor de dienstdoende predikant erg vervelend was, omdat je de zaal eigenlijk zonder microfoon niet kunt bereiken, waardoor toch een groot deel van 't verhaal, over de schepping, verloren is gegaan.

En als afsluiting van de dag gingen we met Pia uit eten. Normaliter komt ze om de zondag bij ons, maar omdat Marlis en Mario op vakantie zijn mocht ze een keer extra komen. En om de 'pijn'  te verzachten dat zij niet mee kon gingen we met haar uit eten. En dat zijn uitjes die voor haar heel veel vergoeden.

Maar eerst reden we na de dienst, nog even naar huis om een kop koffie te drinken en wat foto's van gisteren af te drukken, zodat ze die mee kon nemen, en daarna reden we met haar naar Petten, waar we een leuk pannenkoekenrestaurant wisten.

Het ritje er naartoe, langs de Zanddijk/Zeeweg, maakte het voor haar nog meer tot een uitje, temeer omdat ze blijkbaar nog nooit die kant op geweest was. Want niet één keer hoorden we een enthousiast: daar ben ik met .... (en dan volgt er een naam) geweest... Met verbazing keek ze naar de hoge duinen langs de weg, en naar de vele campings die we onderweg tegenkwamen...

Bij 't restaurant aangekomen bleek het er razend druk te zijn, en werden we bijna weer weggestuurd, tenzij we genoegen wilden nemen met een tafeltje dat nogal in de verdrukking stond in een hoekje, of buiten wilden gaan zitten waar het wél en níet droog was...

Dat werd even achter onze oren krabben, want dan heb je wel even een probleem. Waren we samen geweest dan zouden we iets anders gezocht hebben om te gaan eten. Maar met Pia kan dat niet, omdat ze gewoon de omslag niet kan maken van, bijvoorbeeld, de beloofde pannenkoek naar een een etentje bij een chinees, en dus kozen we maar voor het laatste, in de hoop dat we droog zouden blijven onder een parasol,

 

en omdat het binnen een wel heel erg benauwd plekje was, terwijl het er ook nog eens heel erg warm was met zoveel mensen. En met een Pia die nogal hyper was, als reactie op gisteren, leek binnen zitten in zo'n bomvol restaurant ons ook al geen succes. Dus installeerden we ons buiten, nadat eerst de tafel en drie stoelen droog gemaakt waren, waarbij de serveerster natuurlijk niet rekende met Simone, die ook een plekje aan tafel moest... Dus daar moest eerst de papieren zakdoekjes aan te pas komen, die ik gelukkig altijd voldoende bij me heb op zondag :-) , en zo zat even later ook Simone prinsheerlijk aan tafel... 

En ach, de temperatuur was prima, en die paar spetters... We dronken een cappuccino, bestelden onze pannenkoeken, en net toen er gedekt was hield het op met spetteren...

Gelukkig waren net daar voor andere mensen vertrokken van een tafel die deels onder een overkapping stond en deels onder een parasol. Dus als de wiedeweerga onze spullen opgepakt en een sprintje getrokken...

 

En toen kwamen de pannenkoeken en kon er gesmuld worden...,

Dat ze daarna ook nog een ijsje mocht maakte het feest helemaal compleet.

 

Op een paar druppels na (want natuurlijk gaat een parasol, als 't lang genoeg regent, druppelen) hielden we het droog..., maar ach, zolang ze in je koffie vallen...

 

 

En toen was het avond geweest en het was morgen geweest, alweer een dag voorbij, en alweer een dag waarvan we kunnen zeggen: dat het een goede dag was!

Marleen schreef op 07 Juni '10 - 09:36 ;

Dat was een dag met een gouden randje.
Heerlijk om zo mee te mogen genieten.

Marleen (email) (link)  · reageer op Marleen


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.