De regen als spelbreker

We hadden er zin in. Zoals elk jaar.

Waren er zelfs eerder om opgestaan, zodat we eerst nog de boodschappen konden doen en daarna 'vrij' zouden zijn... Maar 't liep allemaal anders. Dankzij de weergoden, die juist vandaag besloten om het de hele dag te laten regenen... En niet een klein beetje regen, maar bij bakken vol kwam het van tijd tot tijd uit de lucht vallen.

Oké! De bollenboeren hadden er verlet van, dus eigenlijk mochten we niet klagen. Maar diep van binnen..., hoorde God me brommen! 

En dus zaten we thuis, en keken ieder half uur naar de buienradar. Maar elke keer was het hetzelfde plaatje: één lang gerekte regenzone, die precies over de kop van Noord-Holland trok. En de beloofde matige wind vanuit het Noordwesten bleef uit. 

In gedachten zagen we ze drijven. Want zeilen zonder wind wordt één grote drijfpartij. Dus daaraan misten we niks. Maar desondanks bleven we hopen en bleven we kijken naar de buienradar...

En toen was het vier uur, en we wisten, nu hoeft het niet meer, want om vier uur is de wedstrijd voorbij. "Jammer", zeiden we tegen elkaar, "volgend jaar dan maar weer". En 't was alsof de wolken daarop hadden gewacht. Want even later werd het droog, brak de hemel open en begon de zon stralend te schijnen.

"Nou ja, niks aan te doen", zeiden we tegen elkaar, en: "laten we dan vanavond nog maar even gaan, als ze allemaal in de haven liggen, want ook dat is een mooi gezicht". En dus gingen we na het avondeten, de zon scheen stralend, nog even naar de haven... En 't was alsof de wolken daarop hadden gewacht. Want op 't moment dat we uit de auto stapten schoven ze weer voor zon de zon, en trok de wind aan, waardoor het donker, koud en guur werd...

 

 

Bijna allemaal hadden ze de zeilen nog gehesen. Kletsnatte zeilen, die flapperden in de wind. En we maakte een praatje met één van de schippers, die vertelde dat het toch wel een mooie wedstrijd was geworden, al had hij er bij de start wel een hard hoofd in gehad. "Maar wel jammer van de regen", zei hij, "want daardoor was er, op wat auto's op de uitkijkpunten na, geen publiek". En we vertelden hem dat we ook hadden willen kijken, maar toch maar thuis gebleven waren...

" Nou ja, de volgende keer beter" zeiden we nog een keer. En gingen toen snel weer naar de auto, stapten in en zetten de verwarming zo hoog mogelijk. :-)

Hilda schreef op 13 Juni '10 - 21:02 ;

Het was vast een teken. Geen idee wat het betekende, maar een teken moet het zijn geweest. ;-)

Hilda (email) (link)  · reageer op Hilda


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.