Mist

Al vanaf de dag dat m'n vriendin Carla er was en we in de mist bij Nogal Wiedus zaten, keek ik er naar uit om er foto's van te maken.

Van die wondere wereld waarin niets is wat het lijkt en waarin alles anders is. De zee, het licht, de geluiden. Zelfs de geur van de zee is anders.

Dus gingen we er vanmiddag een kijkje nemen, toen na een uurtje zon de mist in alle hevigheid weer opkwam.

Daar moet Nogal Wiedus zijn...

en daar de zee, en de Razende Bol en Texel...

 

En daar moet, ergens, de Lange Jaap zijn...

Maar ja, hij was er niet, en dus liepen we er naartoe, denkend dat hij er wel zou zijn als we dichterbij kwamen. 

Nou ja, hij was er ook wel, maar alleen heel vaag...

En 't lawaai dat we hoorden, 't gesnater, bleek toen we er naartoe liepen veroorzaakt te worden door een koppel ganzen... Of zijn het geen ganzen? Ganzen zijn toch weide vogels? Zijn het groot uitgevallen eenden? Met daartussen een verdwaalde meeuw...

 

En nog eentje, die aan wal kwam om z'n vers gevangen krab op te eten.

 

En daar ergens moet de trap zijn, waar we over moeten om weer bij de auto te komen... Want we willen ook nog even op 't uiterste puntje gaan kijken, bij Lands End...

Daar stroomde net de veerboot leeg. En 'k dacht aan al die mensen, die een weekend lang opgesloten hadden gezeten in de mist, en die in de dichte mist nog, wie weet hoever, moesten rijden...

 

En even later vertrok de veerboot naar... Ja, naar Texel, dat we normaliter kunnen zien aan de overkant, terwijl nu nauwelijks de veerboot te zien was... Zwaaien had dus geen enkele zin.

 

Nou ja.. Even naar hem. Hij zat er zo zielig alleen op z'n paal. Terwijl het anders krioelt van de meeuwen als de veerboot vertrekt..

 

Daar, bij dat lichtje lag net nog de boot... En daar, als ik me omdraaide, is de terminal...

 

 

Ja. 't Was een wondere wereld. Een rare en vreemde wereld. Waar niets was wat het hoort te zijn, de zee niet, het licht niet, de geluiden niet, en de geur niet. Het enige dat heel indringend aanwezig was, was de mist, en het geluid van de misthoorn. Tijd om maar gauw weer naar huis te gaan. Weg van dat mistroostige geluid. Naar huis, naar de koffie en nog een laatste stukje taart van gisteren. Toen we mijn verjaardag vierden met Jochum, Annelies en Mark Jörg, Roan, Lenci en Nika. 

Een heerlijke dag. Een dag van verwend worden en verwennen. Met knuffels en cadeautjes...

 

En vooral een dag van blij zijn dat ze allemaal weer veilig thuis zijn gekomen, voor de mist opnieuw kwam opzetten.

Marjo schreef op 20 November '11 - 23:30 ;

Nog van harte gefeliciteerd met je verjaardag. Wat worden de kinderen van Annelies alweer groot, zeg. Gezellig, hoor.

Wij hebben de zon vandaag niet gezien, hoor. Wij zitten in ons flatje op de 7e verdieping de hele dag al in de dichte mist. Ongezellig, koud licht dan in de kamer ! Dus maar vroeg de kaarsen aangestoken.

Marjo (email)  · reageer op Marjo  · lees reactie van Ettje

Ettje schreef op 23 November '11 - 01:13 ;

In reactie op Marjo; Hoi Marjo, dank voor de felicitaties. Mail je van de week nog wel even. Ben blij dat de mist is opgetrokken. Voelde inderdaad ongezellig en koud aan.

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.