Zeilen

Al voordat de uitslag kwam, en het alleen nog meer 'een vrees' was, zat het al in m'n hoofd...

Dat liedje, gezongen door Jos Brink en de groep Purper,  "Je moet zeilen op de wind van vandaag..." en sindsdien is het niet meer weg geweest.

Toen je dacht: ik word gedragen
Moest je sjouwen
Toen je dacht: 't is even slikken
Moest je kauwen
Toen je dacht: ik wil wel stoppen
Juist beginnen

En toen je net naar buiten wou
Naar binnen
Toen je dacht: 't is me teveel
Toen werd het minder
Toen je dacht: ik ben een rups
Bleek je een vlinder
Toen je dacht: dat je iets won
Had je verloren
En toen je dacht: nu ga ik dood
Werd je geboren

Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag

Toen je dacht: nu wordt het beter
Werd het slechter
Toen je dacht: ik geef het op
Bleek je een vechter
En toen je dacht een realist te zijn
Een dromer
Toen je dacht: Nu wordt het winter
Werd het zomer
Toen je dacht: het wordt gebracht
Moest je 't halen
En toen je dacht: ik krijg iets terug
Moest je betalen
Toen je dacht: ik sta alleen
Toen kon je schuilen
Toen je dacht: 't is om te lachen
Moest je huilen

Je moet zeilen op de wind van vandaag
De wind van gisteren helpt je niet vooruit
De wind van morgen blijft misschien wel uit
Je moet zeilen op de wind van vandaag

Ploem ploem...

 

Best kans dat ik jou nu opzadel met een oorwurm... Maar er zijn er die vervelender zijn! :-)

Want dat is wat we doen, sinds we hoorden dat Arnold ongeneeslijk ziek is. Zeilen op de wind van vandaag. De ene keer laverend, de andere keer met tegenwind, en dan weer valt de wind even weg en dobberen we even. En ook dat is goed. En natuurlijk lukt het de ene dag beter dan de andere. Want de ene dag gaat het gewoon beter dan de andere dag. Maar weg is het nog geen moment geweest, ook al zeggen we soms tegen elkaar: het is zo onwezenlijk dat het gewoon niet te vatten is. Terwijl het tegelijkertijd gewoon de rauwe en verdrietige werkelijkheid is. 

Soms vraagt iemand me: of ik niet boos ben? En elke keer weer verrast en overvalt me die vraag. Want: nee, op wie zou ik boos moeten zijn? Dit wordt ons niet door mensen aangedaan, en ook de God waar we in geloven doet ons dit niet aan, waarom zou Hij? Zo gaan de dingen in het leven nu eenmaal. De één sterft oud en der dagen zat, terwijl de ander nog wel wat langer had willen blijven leven. De één komt om bij een verkeersongeval, zoals kort geleden nog neef Wolter, de ander overlijdt heel plotseling door een hartinfarct en weer een ander krijgt een ziekbed. En elke keer is de schok groot. Maar kiezen kunnen we niet. Het gebeurt gewoon...

Is dat gelaten? Nee, zo ervaar ik het niet. Ik probeer er de positieven kanten van te zien. Zoals: de tijd die we nog samen krijgen goed besteden en op een goede manier afscheid van elkaar nemen, zodat we straks kunnen zeggen: het is goed.

Waar ik wel boos om ben? Om het onrecht dat hem hier is aangedaan, wat hij op geen enkele manier verdiende. En dat er mensen zijn die beter weten en het desondanks lieten gebeuren... Maar ook daar ga ik niet te veel energie meer insteken. Die energie kan ik beter voor andere dingen gebruiken. Zoals: om te zeilen op de wind van vandaag, en om te genieten van de zomer die toch nog gekomen is, onze laatste zomer samen, en van de tuin die schitterend is...

Marleen schreef op 06 Juli '13 - 18:16 ;

Jullie zeilen ondanks het verdriet een mooie koers samen met de Roerganger.

Marleen (email)  · reageer op Marleen

Ettje schreef op 06 Juli '13 - 18:40 ;

Zeker weten, Marleen. We hebben de beste Roergander aan boord!

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Johan schreef op 06 Juli '13 - 19:24 ;

... en nu moet ik denken aan het volgende gedicht:

Ik voel de winden Gods vandaag:
Vandaag hijs ik het zeil.
Gehavend is ‘t en zwaar van schuim,
Maar ‘k hijs ‘t en hoop op heil!
Want Christus zelf, als stille gast,
Reist in mijn scheepje mee.
Op Zijn bevel durf ‘k uit te gaan
Op wilde, hoge zee.

De tranen die ik heb geweend
Zijn door Gods wind gedroogd;
Ik denk niet meer aan wat voorheen
Vergeefs ik heb gepoogd.
Maar, met vernieuwde levensmoed
Neem ik een vast besluit:
Ik voel de winden Gods vandaag
En zeil de haven uit!

O, laat mij nooit vergeten, Heer,
Hoe Gij Uw liefde toont.
Doe mij bedenken, hoe Gij wreed
Met doornen werd gekroond.
En, wijze loods, als ik het waag
En weer mijn zeilen hijs,
Nu ‘k voel de winden Gods vandaag,
Leid Gij mij op mijn reis!

Cees Boeke

Johan (email) (link)  · reageer op Johan  · lees reactie van Marleen  · lees reactie van Ettje

Marleen schreef op 06 Juli '13 - 19:46 ;

In reactie op Johan; Prachtig!

Marleen (email)  · reageer op Marleen

Ettje schreef op 06 Juli '13 - 21:59 ;

In reactie op Johan; Dank Johan. Een gedicht om te bewaren en nog vaak te lezen.

Ettje (email) (link)  · reageer op Ettje

Dondersteen schreef op 07 Juli '13 - 08:22 ;

Heel erg mooi geschreven Ettje. Prachtig. Krachtig. Ik hoop dat de wind jullie nog een hele tijd samen vooruit zal zeilen. As ik wus dat het help’n zöl dan zöl ik heul hard veur joe poest’n.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen

Renate schreef op 07 Juli '13 - 10:49 ;

Lieve Ettje en Arnold,
Wat een mooie koers varen jullie, ondanks het verdriet.
Mijn ervaring is, dat deze koers hele mooie herinneringen geeft en een toeleven naar een goed afscheid, wat onvermijdelijk is.
Ik wens jullie een zo goed mogelijke vaart!
Liefs, Renate

Renate (email)  · reageer op Renate


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.