Gewoon ongewoon

Ja, er zijn ook momenten dan lijkt alles gewoon...

Als hij aan 't klussen is. Bezig met dat wat nog moet. Ook al is er dan toch vaag het besef dat hij het doet omdat het nog moet. Maar toch..., het bedriegt me omdat het dan allemaal even zo gewoon lijkt en voelt. Zoals ik het ook al bijna gewoon vind dat hij zo nu en dan even in bed gaat liggen, wat natuurlijk niet gewoon is. Maar toch... Dat deed hij, achteraf gezien, al zolang, even gaan liggen...

En opeens, dan is het er weer! Het weten! En 'k merkte vanmiddag opeens, dat zijn, voor nu, de meest heftige momenten. Juist als alles even gewoon lijkt en voelt me realiseren het is niet gewoon dat hij niet weet hoe te zitten en moeite heeft om te eten... dan is het weten er weer: het is niet gewoon. Niets is meer gewoon. 

Daar over nadenkend realiseerde ik me opeens, vanavond, dat het in september nog maar zeven jaar geleden is dat hij afscheid nam van z'n werk en van z'n collega's.

 

Allemaal waren ze er! En allemaal waren ze het er over eens: ze misten hem, want hij werkte toen al een paar weken niet meer!  

En 'k herinnerde me hoe we toen, vol plannen en goede moed, samen begonnen aan onze 'oude dag' en aan ons leven hier, en hoopten hier samen oud te worden... Zeven jaren, en niet eens zeven vette jaren, door wat hem werd aangedaan. Maar desondanks toch ook zeven goede jaren... Gewoon zeven jaren.

Terwijl juist nu dat gewone en het daar dan weer uit 'wakker worden' me er bij bepaalt dat niets meer gewoon is. Ook al proberen we, voor zolang het nog kan, gewoon door te gaan. En om te genieten. Van elkaar, van de kinderen, de kleinkinderen (die morgen komen). Zoals we vanmorgen genoten van 't bezoek van z'n broer en diens vrouw. Voor we het wisten waren de uren dat ze er zouden zijn voorbij gevlogen, en 't leek allemaal zo gewoon, tot opeens het ongewone er weer was... En dat doet dan opeens gewoon heel veel pijn!

Maar morgen is er weer een nieuwe dag!

Els schreef op 12 Juli '13 - 23:33 ;

{{{{dikke knuffel}}}

Els (email)  · reageer op Els

Marcha schreef op 13 Juli '13 - 13:15 ;

Mooie log Ettje. We zaten daarnet in het bos op een bankje, samen met onze logeerhond. Ik mijmerde dat het toch heerlijk moest zijn als we met pensioen zouden zijn. Tot ik aan jouw weblog terug dacht. Carpe Diem

Marcha (email)  · reageer op Marcha

sonja schreef op 13 Juli '13 - 20:43 ;

Hoi Ettje, tranen staan in mijn ogen. Kan niets anders voor jullie doen dan jullie een knuffel te geven: KNUFFEL XXX

sonja (email)  · reageer op sonja

Dondersteen schreef op 13 Juli '13 - 22:25 ;

Wat (be)schrijf je het goed. En ik hoop ook ‘van je af’. Alhoewel dat natuurlijk nooit echt zo is. Het is er altijd, soms verder weg, soms te dichtbij. Een hele fijne goede mooie dag gewenst morgen met al wat je lief is.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.