Geen nieuws

Nee, echt veel nieuws had de oncoloog niet te vertellen.

Hij liet ons de foto's zien van de tumor en de uitzaaiingen, en somde een aantal waarden op, die ons als leken weinig zeggen. Maar uit de toon waarop begrepen we dat het ernstig is... En daarna kwam hij met zijn mogelijkheden. Waarbij we kunnen kiezen uit drie. Waarbij de eerste mogelijkheid is: zorgen voor de kwaliteit en niet voor kwantiteit, de tweede: zware chemo met misschien kans op drie/vier maanden meer en als derde: niets doen...

Eind van de week zal hij onze keus bespreken in het oncologieteam en volgende week maandag hebben we dan opnieuw een gesprek met hem.

En nee, erg teleurgesteld zijn we er ook niet door. Dankzij de internist wisten we eigenlijk alles al, en hadden we min of meer al de keus gemaakt voor kwaliteit van leven, voor zover dat mogelijk is. Hoe verleidelijk het ook lijkt om tijd te rekken... Maar wat heb je aan die tijd als je elke twee weken een deel van de week in het ziekenhuis ligt en doodziek bent, wat dan dus gewoon een kloten-tijd is, om dan vervolgens een week je wat beter te voelen en dat dan maximaal 12 keer, wat nog maar één keer gehaald is door iemand, die 12 keer, om misschien een paar maanden erbij te krijgen...Dat is in ieder geval Arnold's keus niet! En hij heeft hierin de eerste keus, het is zijn lijf en zijn leven.

Hoe het daarna voor mij zal zijn? Ik weet het niet. Zelfs als ik probeer om het me voor te stellen, dan nog weet ik het niet. Omdat je het pas echt weet als het zover is. Dus steek ik daar ook maar geen energie in, en leef dag voor dag. En als er iets is wat we beiden geleerd hebben, al bijna een leven lang, is het dat wel. Leven bij de dag! En genieten van de goede dingen. 

En terwijl Arnold rustig en weloverwogen sprak met de oncoloog, en ik hem hoorde zeggen: "ik ben niet boos of opstandig, het is goed zo", dwaalden m'n gedachten even weg, omdat zijn woorden me herinnerden aan woorden uit een gedicht waarin staat: 'ik zei niet goede dood, ik zei niet boze... maar 't dennenbosje geurde en de rozen, en 'k had het leven nooit zó lief gehad'... Meer herinnerde ik me er, op dat moment, niet van. Maar ze bleven wel hangen, omdat ik hem erin herkende. Omdat zijn woorden klonken zoals die woorden.

Maar 'k moest ermee wachten om ze op te zoeken totdat we weer thuis waren, vanavond. Want na de oncoloog gingen we naar Annelies, die op de camping zat te wachten op de uitslag, en waar we gezellig mee-aten en genoten van de kleinkinderen...

Thuisgekomen was 't niet eens zo moeilijk ze te vinden, en achteraf wist ik het ook wel, dat ze uit een gedicht komen van Jacqueline van der Waals, uit het gedicht Annunciatie -Aankondiging:

Ik hoorde uw voetstap naadren op het pad,
Ik wachtte, en zag u na een korte poze.
- Hoe geurden ’t dennenbosje en de rozen! -
Toen gij mijn open woning binnentradt.

Gij waart dien avond, toen gij tot mij kwaamt,
O dood, niet overmoedig, niet vermetel,
En toen gij plaats naamt in mijn zachten zetel,
Gelijk een knaap zo schuchter en beschaamd.

,,Ik kom misschien wat laat en ongelegen?
Maar God heeft mij gezonden met een last.”
Ik sprak: ,,Wie tot mij komt van Zijnentwege
Is mij ten allen tijde een lieve gast.”
Ik bood u spijze, ik dronk met u den wijn.
Toen spraakt gij vragend, en uw ogen zagen
De mijne niet, naar de uwe opgeslagen,
Maar staarden peinzend in den avondschijn:
,,Ik weet, dat ge u een woning hebt gebouwd,
Die gij zo juist van plan waart te betrekken? . . .
Dat gij de taak, door God u toevertrouwd
Ten laatste aan uzelve woudt ontdekken,
Als gij uw eigen leven leven zoudt?” . . .
Maar met een glimlach sprak ik snel en stil:

,,Kwaamt gij, o Dood, mij van mijn plannen spreken?
Spreek en verkondig mij des Meesters wil.”
Toen stondt gij op, toen gaaft gij mij het teken,
Waarmede gij de uwen wijdt, o Dood. -

Ik deed u even later uitgeleide,
Ik zag u duister in het avondrood
Verdwijnen in de duisternis der heide.
En keerde huiswaarts langs het kiezelpad,
Ik sprak niet ,,goede Dood”, ik sprak niet ,,boze”,
Maar ’t dennenbosje geurde, en de rozen,
En ’k had het leven nooit zo lief gehad.

Uit: Laatste Verzen, 1922

Hoe oneens ik het met sommige stukken ook ben, omdat ik gewoon niet geloof dat er een God is die dit wil, toch raakt het me. Vanwege de rust en de overgave. En omdat het altijd beter is om het uiteindelijk 'als van God te ontvangen' dan van de duivel of het lot... Maar ook omdat ze zo prachtig weergeeft, in die één na laatste zin hoe versterkt alles binnenkomt, en in de laatste zin hoe lief je op zo'n moment het leven hebt en het toch los kunt laten...

JO schreef op 15 Juli '13 - 23:15 ;

Even geen woorden, maar weet dat ik aan jullie denk.

Liefs JO

JO (email)  · reageer op JO

Els schreef op 15 Juli '13 - 23:37 ;

Prachtig gedicht. En nee, er is geen God die dit wil, dit is onderdeel van wat wij leven noemen. En als je zover bent gekomen dat er op zo’n moment rust en overgave kan zijn, ben je een wijs mensch.

Ik vind dat Arnold een wijze keuze heeft gemaakt bij de oncoloog. xxxxx Els

Els (email)  · reageer op Els

sonja schreef op 15 Juli '13 - 23:50 ;

Liefs ons…

sonja (email)  · reageer op sonja

Peter schreef op 16 Juli '13 - 12:20 ;

.... in gedachten bij jullie.

Peter (email)  · reageer op Peter

Trudy schreef op 17 Juli '13 - 03:13 ;

Ach Ettje, Wat een prachtig gedicht, hier zie ik hoe mooi de Nederlandse taal is.

Een moeilijke keus, maar ik zou dezelfde keus maken…..

Trudy (email)  · reageer op Trudy

Anke schreef op 17 Juli '13 - 13:31 ;

In gedachten bij jullie, liefs PJ en Anke

Anke  · reageer op Anke

Marcha schreef op 18 Juli '13 - 07:33 ;

Mooi. Ben het van A tot en met Z met je eens.

Marcha (email)  · reageer op Marcha

Dondersteen schreef op 18 Juli '13 - 16:17 ;

Wat een prachtig gedicht. Zo passend.
Het zijn lastige keuzes maar, als ik het zo lees, weloverwogen. Niemand weet wat in het verschiet ligt maar ččn ding weet ik zeker: jij staat er nooit alleen voor.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen

Helene schreef op 21 Juli '13 - 09:55 ;

Heftig logje Ettje. :-(. Ik denk ook aan jullie…

Helene (email)  · reageer op Helene


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.