Update Arnold 4

Natuurlijk kun je van één behandeling geen wonderen verwachten...

Maar dat hij er zo beroerd van is, dat is toch wel een tegenvaller. Moe, oké, want het is een aanslag op je witte bloedlichaampjes en je kunt er bloedarmoede door krijgen, wat je extra moe maakt... Maar dat is niet het ergste. Het niet kunnen eten, en alleen al bij de aanblik of geur van eten moeten overgeven is echt heel vervelend. En vanavond kwamen we samen tot de conclusie dat hij vanaf dinsdag twee keer een bordje havermoutpap heeft gegeten en één keer een flinterdun pannenkoekje.

Wel drinkt hij zo nu en dan een Nutridrink en lukte het andere drinken vandaag weer aanzienlijk beter, maar eten is dus gewoon niet mogelijk. En dat is natuurlijk een slechte zaak. Dus daar zal volgende week dinsdag, als hij voor de volgende portie gif gaat toch eerst over gesproken moeten worden. Maar ook: waarom hij de door de oncoloog voorgeschreven extra pillen tegen de misselijkheid niet mag gebruiken volgens de oncologie-verpleegkundige... Daar zijn die pillen toch voor, om die verschrikkelijke misselijkheid te voorkomen?

En omdat de paracetamol tegen de pijn niet meer hielp heeft de huisarts, die gisteren even langskwam, hem morfine voorgeschreven. Dat is, als ik hem zo zie, een verademing. Eindelijk na... weken, maanden, kan hij weer zitten. En ook vannacht kon hij weer liggen... Nu nog een minimale hoeveelheid, van twee keer 5 mg. En als dat na drie dagen niet genoeg blijkt te zijn het dubbele. Maar 't heeft natuurlijk ook weer bijwerking. En daardoor trof ik vandaag hem een paar keer zó aan... Moe en koud, vandaar z'n vest, en gewoon in slaap gesukkeld...

Dat doet dan lichamelijk pijn, om hem zo te zien. Dan komt het opeens weer even in alle hevigheid op me af... En als dan ook nog het eten weer mislukt, dan weet ik het ook even niet meer. Dan zie ik opeens als een berg op tegen wat nog komen gaat. Nog meer pijn, nog meer aftakeling... En even weet ik dan soms niet waar ik het zoeken moet. Tot er een laatje openspringt, met daarin een herinnering aan de woorden van een psalm of een lied of een gedicht... Dat zijn, voor mij, de dingen die werken zoals een slipcursus werkt voor een automobilist, en die er voor zorgen dat ik niet uit de bocht vlieg.

Vandaag waren dat de woorden van een lied... Een geloofslied.

5 O Heer, die ons uw liefde geeft
waardoor 't geloof dit uitzicht heeft,
sta Gij ons bij en help ons dan
meer dan ons lied U vragen kan.

sonja schreef op 02 Augustus '13 - 22:28 ;

Sterkte Ettje….x

sonja (email)  · reageer op sonja

Els schreef op 02 Augustus '13 - 23:46 ;

Ach jongens. Ik kan je pijn voelen, lieve Ettje. Maar eh … misschien toch even bellen met de oncoloog of ie die pillen niet alsnog kan nemen? Want dit is afschuwelijk. Dikke knuffel! xxx

Els (email)  · reageer op Els

Marjo schreef op 03 Augustus '13 - 08:52 ;

Wat verdrietig om te zien ( en te horen ) !
En inderdaad, ik zou ook de oncoloog even bellen i.v.m. de medicijnen tegen de misselijkheid.
Hopelijk doet de chemo gauw wat wonderen. Daar is het toch allemaal om te doen.
Heel, heel veel sterkte.

Marjo (email)  · reageer op Marjo

Dondersteen schreef op 03 Augustus '13 - 10:13 ;

#doet armen wijd
#doet armen om jullie heen
#doet armen dicht

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.