Update Arnold

Naar huis gaan vandaag was dus totaal niet aan de orde.
En eerlijk gezegd rekende ik daar ook helemaal niet op na wat we gisteravond zagen. Vanmorgen rond tien uur eerst maar eens gebeld, en hoewel de verpleegkundigen weinig mogen zeggen, omdat alleen de medische verpleegkundige informatie mag verstrekken en die er niet was, bleef het bij: slechte nacht gehad, bakje vla gegeten, arts moet nog langskomen..., hij heeft in de stoel gezeten... En als ik meer wilde weten wilden ze wel een afspraak voor me maken met de internist, en dat zou ik dan wel horen als ik op bezoek kwam..Ja, dat wilde ik wel. Want natuurlijk willen we weten hoe het zit met die vernauwing in de slokdarm waar ze gisteren iets over zeiden, en natuurlijk Wiilen we graag weten of het plaatsen van de stent gelukt is, want het fijne hoorden we er niet over, gisteravond...

Dus dat werd dus wachten tot het bezoekuur. Ondertussen haalde GJ een babyfoon, zodat ik hem, zolang er nog geen nachtverpleging is, 's nachts kan horen, en verwisselde hij  nog een paar lampen. Allemaal dingen die Arnold nog had willen doen, althans die lampen, niet wetend dat de ziekte hem zo snel zou inhalen... Maar eerst haalden we Annelies van de trein die Gert Jan kwam aflossen, en toen met z'n drietjes naar het ziekenhuis waar we hem op de rand van z'n bed aantroffen, min of meer in paniek, want hij had, met de telefoon naast z'n bed, geprobeerd mij te bellen, want ik zou wel ongerust zijn dat hij nog niet thuis was... Hem gerustgesteld, en meteen daarna ging hij liggen en was nauwelijks meer aanspreekbaar. Alleen een lachje kregen we zo nu en dan, maar reageren deed hij nauwelijks, alsof hij ons niet meer begreep/verstond en zelf iets zeggen is hij gewoon te zwak voor...

 

Van de broeder hoorde ik dat hij vanmorgen in z'n ondergoed, met z'n overhemd en trui onder de arm op de gang liep, op weg naar huis... Diezelfde verwarde indruk maakte hij ook tijdens ons bezoek, en al gauw sukkelde hij weer ver weg... En ook vanavond was hij nauwelijks aanspreekbaar, en open vragen kon hij helemaal niet beantwoorden.  Volgens hem had hij twee keer overgegeven, vandaar de twee zakken met was in de vensterbank. Maar later bleek dat hij eerst z'n koffie over zich heen had laten vallen en vervolgens z'n proteïnedrankje. En daardoor lag hij nu met z'n trui aan in bed, en schone kleren had hij niet meer... Jammer dat ze me niet even hadden gebeld, dan had ik schone kleren voor hem mee kunnen nemen. Nu moesten we er na het bezoekuur nog een keer naartoe. En een afspraak met de internist, daar was niets van bekend, we kregen vanzelf een terugkeer afspraak over een aantal weken en dan zouden we wel meer horen... Alsof hij nog zoveel weken heeft...

Ook hadden ze niet gemerkt dat hij z'n medicijnen niet had ingenomen, en dat hij het schaaltje vla, dat bij de koffieronde zonder iets te vragen, door de dame van de catering weer werd meegenomen, niet had gegeten.... En zelfs het meest simpele, de meegebrachte wake-up, het enige dat hij eigenlijk nog binnen kan krijgen, even voor hem in een bekertje melk doen, past niet in het systeem, waardoor ik me, nu realiseer, dat het helemaal niet zeker is of hij werkelijk wel vla heeft gegeten, omdat verpleging en catering twee afzonderlijke systemen zijn... 

Maar ook al hadden we nauwelijks contact, toch merkten we dat hij, al suffend, het toch fijn vond dat we stilletjes bij hem zaten en z'n hand vasthielden... 

Voor nu geldt: maar weer afwachten hoe het vannacht gaat, morgenochtend bellen hoe de bloeduitslagen zijn, en aan de hand daarvan wordt dan bepaald of hij wel of niet naar huis kan. 

In ieder geval staat hier z'n bed beneden klaar, en kan ik zonodig morgen bellen naar de thuiszorg voor hulp. En 'k denk dat we die hard nodig zullen hebben... Want deze ingreep, hoe noodzakelijk dan ook, is een behoorlijke aanslag geweest op z'n laatste reserves.

sonja schreef op 17 November '13 - 00:35 ;

hallo Ettje, wens jullie heel veel sterkte toe in gedachten bij jullie x

sonja (email)  · reageer op sonja

Els schreef op 17 November '13 - 01:13 ;

Ach ach wat kan ik me toch boos maken over de gezondheidszorg in dit land. Verpleging en catering apart, welke gare gek heeft dat verzonnen … zo is mijn moeder destijds bijna verhongerd, het eten werd neergezet en zonder boe of bah weggehaald zonder dat ze een hap had gegeten, en niemand merkte dat op .. wij uiteindelijk, toevallig, net als jij. Droef. Net als je hele verhaal, natuurlijk. Liefs en sterkte, hopelijk gaat het morgen iets beter. xx

Els (email)  · reageer op Els

Reina schreef op 17 November '13 - 01:32 ;

Wat een onmacht zal je voelen. Natuurlijk kun je verpleging erop aan spreken, maar het verandert toch niet meer.
Arnold heeft daar gewoon niet de beste verzorging.
Ik hoop voor jullie dat hij spoedig naar huis mag en daar rustig kan sterven. liefs.

Reina  · reageer op Reina

Trudy schreef op 17 November '13 - 02:43 ;

Ik vind het zo frappant dat hij reageert als hij denkt dat zijn vrouw bezorgd zou zijn, het maakt voor zo’n hechte band.

Ach Ettje, Ik kan niet oordelen over ziekenhuis praktijk, het zou niet fair zijn, maar ik heb wel mijn opinie!!!!!!!!

Sterkte vriend.

Trudy (email)  · reageer op Trudy

Marcha schreef op 17 November '13 - 07:47 ;

Prachtig, zoals hij ondanks alles met jou bezig is, Ettje. Ontroerd mij.

Marcha  · reageer op Marcha

Petra schreef op 17 November '13 - 10:40 ;

Lieve Ettje, wat naar dat ze in het ziekenhuis blijkbaar de tijd niet hebben om mee te denken met de familie van de patienten. Ben het met Reina eens, ik hoop dat je hem snel weer mee naar huis mag nemen en hij daar in alle rust naar de hemel mag overgaan.

Petra (email)  · reageer op Petra

Dondersteen schreef op 17 November '13 - 10:50 ;

Ik hoop dat hij naar huis mag en dat je hem, met goede thuiszorg, de laatste tijd zelf kan en mag verzorgen. Dat zou voor Arnold beter zijn maar ook voor jou en jullie naaste familie. Sterkte met elkaar! Wat fijn dat de kinderen er nu zijn.

Dondersteen (email) (link)  · reageer op Dondersteen

Dolph schreef op 17 November '13 - 16:51 ;

Zo zie je maar dat je in een ziekenhuis alles goed in de gaten moet houden. Ik heb er geen goed woord voor over.

Dolph (email)  · reageer op Dolph


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.