Stilte

En toen was er de stilte!

Elk jaar als de vakantie van Annelies en MJ erop zat begon voor ons daarna de grote stilte en waren we daarna een paar dagen van slag..., omdat het altijd genieten was en voor ons ook een beetje vakantie. 

Nu is het een stilte die nog heftiger is! Een bijna niet te behappen stilte, die me heftig overvallen is! Ook al kon ik van te voren bedenken dat er ook nu weer een einde aan hun vakantie zou komen.

Een vakantie die veel te kort was! Te kort doordat het 'maar' twee weken waren, omdat ze nog andere verplichtingen hebben én te kort doordat vijf dagen ervan vooral in beslag genomen werden door de oogoperatie, waardoor er minder tijd en gelegenheid was voor leuke dingen.

Maar ook een vakantie waarin ze met veel liefde voor me gezorgd en me verwend hebben! En 't briefje dat ik gisteravond op m'n kussen vond ga ik zuinig bewaren!

 

En desondanks toch verdrietig nu!  Omdat het voorbij is! Om het weer alleen moeten eten, om het niet meer kunnen denken: ik zie ze morgen weer, ga morgen weer naar ze toe, of morgen doen we..., om weer alleen boodschappen doen, en alleen in de auto zitten... En voor nu valt me dat even heel erg zwaar, en is er ook weer heel heftig het gemis van Arnold. Zo heftig zelfs dat ik, voor het eerst, me opeens heel boos voelde op Arnold, en me door hem in de steek gelaten voelde... Onzin natuurlijk. Maar zo voelde het!

Dat werd dus even tranen met tuiten toen ze weg waren. Tranen die ik, zolang ze er nog waren, vrouwmoedig in hield, om de kleinkinderen. Omdat gisteravond zowel Roan als Lenci, die ter afsluiting nog een nachtje bleven slapen, het al behoorlijk te kwaad toen ze zich opeens realiseerden dat logeren nu toch wel anders was dan toen Opi er nog was! Want dan werd ik 's morgens m'n bed uit gebonjourd en mochten zij bij Opi in bed, tot de ontbijttafel klaar was en de thee gezet... En vooral Lenci was even ontroostbaar. Maar gelukkig deed een spelletje wonderen voor dat moment. Al waren ze bij 't naar bed gaan toch anders dan anders, omdat ze ook daarbij Opi misten. Gelukkig waren ze moe genoeg om snel in slaap te vallen en vanmorgen werd het opgelost door samen beneden eerst even tv te kijken, terwijl ik 't ontbijt en de thee klaarmaakte.

En al draaide het de laatste dagen vooral allemaal rond de oogoperatie, die goed gegaan is, de kleinkinderen vermaakten zich prima. De één met de computer en de anderen door filmpjes op de iPad te kijken en ondertussen te loomen...

Ook was er nog een keer taart. Niet vanwege de geslaagde operatie, maar omdat MJ zaterdag echt jarig was! En al hadden we dat de week ervoor al gevierd, hij trakteerde nog een keer...,

 

en 's middags hing hij een extra buitenlamp voor me op, omdat ik het 's avonds toch wel erg donker vind in de tuin, en bracht daarbij alles wat Arnold hem ooit leerde in de praktijk,

 

bijgestaan door Annelies, die zo nu en dan 'voor paal stond'..., terwijl ik toekeek en soms een hint gaf...

 

En 's avonds gingen we, ter ere van z'n verjaardag uit eten...

Zondag aten we, mijn keus... en ondanks het gemopper van MJ, passend bij het voorspelde herfstweer, boerenkool met spekjes en worst! En 't was heerlijk! Die boerenkool had ik helemaal aan 't einde van het boerenkoolseizoen gekocht, met de bedoeling om midden in de zomer het een keer te eten..., gewoon voor de lol, en niet wetende dat we een herfstdag zouden krijgen midden in de zomer! Zo zie je maar weer: wie wat bewaard heeft wat!

En nu is het dus voorbij. Gisteren braken ze, heel verstandig, de grote tent alvast af, zodat ze die droog konden inpakken. En samen met Nika sliepen ze nog een nacht in 't kleine tentje, wat mooi kon doordat Roan en Lenci hier sliepen. En gelukkig kon ook de kleine tent droog mee naar huis. Want na de onweersbui vannacht bleef het verder droog, en konden ze vanmorgen op hun gemak afbreken en inpakken...

Daarna kwamen ze Roan en Lenci halen en begon de terugreis. Even overwoog ik nog om, net als anders, naar de camping te rijden en ze terug te brengen om ze vervolgens van daaruit uit te zwaaien. Maar er over nadenkend werd dat me te veel... De gedachte om daar alleen te staan en dan alleen terug te rijden naar huis deed me besluiten om dat deze keer niet te doen. Om het mezelf niet moeilijker te maken dan het al is. En zowel Roan als Lenci snapten dat toen ik het ze vertelde. Dus bleven we hier en wachtten tot ze gehaald werd. Deden samen nog een paar spelletjes en voor we het wisten waren ze er al...

En dus zwaaide ik ze hier uit... Waarna de grote stilte kwam...! Terwijl ook 't feit dat de andere kinderen, behalve Jochum en Annette, nu even op duizenden kilometers afstand zitten het niet gemakkelijker maakt. En opeens snapte ik wat ik iemand hoorde zeggen: 't is niet de kerst die het ergst is als je alleen bent, de kerst duurt maar twee dagen, maar 't ergste is de zomer, als al je kinderen op reis zijn....

Voor 't eerst in lange tijd staat vanavond de schuifpui niet open. en dat is niet alleen omdat het vandaag een stuk frisser is dan de voorgaande weken, maar ook omdat ik het, voor 't eerst in lange tijd, weer koud heb. Al weet ik dat die kou grotendeels tussen m'n oren zit...

En zoals ze hun vakantie begonnen eindigden ze 'm ook, door nog even bij papa langs te gaan...., en me daar een foto van te sturen. En zo hoorde Arnold er toch nog een beetje bij!

Marleen schreef op 12 Augustus '14 - 21:59 ;

Wat lijkt Roan enorm op Annelies. Valt me ineens op bij deze twee foto’s onder elkaar.
Dikke knuffel vanuit Gouda.

Marleen (email)  · reageer op Marleen  · lees reactie van Ettje

Trudy schreef op 13 Augustus '14 - 02:40 ;

Ik vind het leuk om te zien hoe je dochter en schoonzoon samen werken om je lamp te hangen….... Ik ben ook blij dat de oog operatie achter de rug is….....

Alleen zijn… ja, moeilijk om aan te wennen, Ik hoop dat er een tijd komt dat je toch wel kan genieten van de stilte…....

Trudy (email)  · reageer op Trudy

Ettje schreef op 15 Augustus '14 - 15:51 ;

In reactie op Marleen; Sinds gisteren draagt hij een bril. Zal de gelijkenis nog meer zijn, denk ik. Want zelf zie ik het niet.

Ettje (email)  · reageer op Ettje


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.