Voor alles is een tijd

Ja, voor alles is een tijd!

En soms vallen dingen samen in de tijd.

Zo ging ik vandaag eerst naar Leeuwarden, om de 18e verjaardag van Arnold's naamgenoot te vieren. Onderweg herinnerde ik me hoe we een jaar geleden nog samen naar z'n verjaardag gingen. En hoe de rit er naartoe voor mij toen heel heftig was. Allereerst omdat ik me er heel erg van bewust was dat we er voor 't laatst samen naartoe gingen. Maar ook omdat het voor mij, sinds jaren, de eerste keer weer was dat ik weer buiten Den Helder reed, en dat was best wel even spannend als je je jarenlang alleen maar in je woonplaats hebt gereden... Niet omdat ik het niet kon, maar gewoon omdat Arnold altijd automatisch zelf reed als we ergens naartoe gingen. En hoewel ik het best kan is het nog altijd een beetje spannend voor me. Maar ook vandaag lukte het weer prima en werd ik keurig op de plaats van bestemming gebracht door Jodokus, zoals ik m'n TomTom inmiddels gedoopt heb, en met wie het soms prima kletsen is onderweg omdat ik het, uiteindelijk, altijd van 'm win...

En 't was nog prachtig weer ook, al waren de voorspellingen anders. En dus zaten we, net als vorig jaar, lekker buiten!

 

Meteen viel m'n oog trouwens op een spin, die bezig was een grote mot in te spinnen..., iets wat ik voor de staaroperatie vast niet gezien zou hebben... En 'k kon niet nalaten om daar een foto van te maken, net als van de prachtige hortensia...

 

 

En ondanks het gemis van Arnold was het goed om er te zijn en om de verjaardag van die andere Arnold te vieren, die in de komende weken z'n vleugels uit gaat slaan en in Utrecht gaat studeren. Ook dat hoort bij tijd. De tijd dat kleine kinderen groot worden. Letterlijk en figuurlijk!

 

Na een paar gezellige uurtjes weer richting Den Helder. En hoewel ik nog een afspraak had, waar ik op tijd wilde zijn, toch nog even een korte stop gemaakt op 'ons' traditionele plekje..., gewoon omdat dat erbij hoort... Dus ook nu daar toch maar even tijd voor gemaakt..., wat me meteen ook de tijd gaf om te schakelen van daar naar hier...,

 

van een huis met feest naar een huis met rouw... Ook dat was goed! Goed omdat ik weet dat Dirk nu, net als Arnold, leeft in Gods tijd! Goed omdat hij nu niet meer hoeft te lijden, hoe groot het gemis ook is. Allereerst voor Hanny, de kinderen en hun kleindochter, maar ook voor mij, omdat we elkaar, in korte tijd, heel na gekomen waren. Alsof we elkaar al jaren kenden. En 't was fijn en goed om samen met Hanny en Hans herinneringen op te halen. Goede en fijne herinneringen.

Staande op 'ons plekje' op de Afsluitdijk en kijkend naar de zon op het water, die bijna onderging moest ik denken aan een gedicht van Alfred C. Bronswijk, wiens bundel ik momenteel lees, getiteld: Die zijn voorbijgegaan...

In stilte bidden en gedenken wij
al die mensen die zijn voorbijgegaan.

Die het donkere water
van de doodsrivier moesten bevaren.
Die soms bereid, maar angstig vaker,
aarzelend zijn scheep gegaan
voor de nacht, die niet wordt afgelost
door morgenlicht of dageraad. 

In stilte bidden en gedenken wij
de mensen, die zijn voorbijgegaan.

Die hun namen aan ons in bewaring gaven,
opdat zij niet ten onder zouden gaan
in het grote vergeten.
Die hun daden aan ons achterlieten,
in de hoop dat daaruit
een nieuwe toekomst zou ontstaan.

In stilte bidden en gedenken wij
al die mensen, die zijn voorbijgegaan.

Die bewoners zijn geworden
van het land van Gods belofte,
omkleed nu met zijn geheim.
Die hun levens hebben uitgezaaid
op de akker van geloof, hoop en liefde
en ons zijn vooruitgegaan...

En 'k dacht, terwijl ik daar stond: ja, zulke mensen waren hij en Arnold, en velen die ik kende en die mij zijn voorgegaan, en wiens namen voor altijd in m'n geheugen gegrift staan. Zaaiers, die hun leven hebben uitgezaaid op de akker van geloof, hoop en liefde..., en zonder angst ons zijn voorgegaan. Uit onze tijd, in Gods tijd!

Reina schreef op 27 Augustus '14 - 10:28 ;

Al die eerste keren nadat je geliefde overleden is zijn moeilijk.
Het volgend jaar heb je alles al weer een keer meegemaakt.
Toch blijven het zoete herinneringen. Met weemoed en met vreugde.
dikke knuffel

Reina  · reageer op Reina


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.