Herinneringen

Als een duveltje uit een doosje kwamen de herinneringen tevoorschijn...

Eerst was er het eerste couplet van psalm 25, wat we zongen als aanvangslied, en dat me met een klap terug bracht naar de voorgaande jaren... De emoties bij Arnold, als hij dat hoorde...

Heer, ik hef mijn hart en handen
op tot U, beslecht mijn zaak.
Weer van mij de smaad en schande
van mijns vijands leedvermaak...

Dan voelde ik hem naast me schokken, zag hem slikken en worstelen met z'n tranen. En 't enige dat ik dan kon doen was zachtjes mijn hand in de zijne leggen... Nu was ik het die moest slikken...

En vervolgens zongen we vers 3, en dat bracht me, op een totaal andere manier, terug naar een totaal andere herinnering, al betrof ook dat Arnold... En door de woorden van de nieuwe berijming heen 'spookten' in mijn hoofd de woorden uit de oude berijming, want de nieuwe bestond toen nog niet... En in gedachten hoorde ik het z'n vader weer vertellen..., half lachend, half boos, half trots...

Hoe oud hij toen was weet ik niet precies... Misschien zo oud als op deze foto...

't Was in ieder geval in de tijd dat z'n vader vaak de hele week op reis was, en vrijdags bij thuiskomst het lijstje onder z'n neus kreeg met de zonden die z'n kroos bedreven had. Met de bedoeling dat hij ze dan alsnog strafte... Zo ook die ene keer.

En Arnold, al in bed liggend, zich terdege bewust van z'n zonden hoorde hem de trap opkomen, wetende: nu komt de straf. En meestal was dat een niet malse lijfstraf...

En toen opeens, vader was bijna boven, die jongens stem die zong:

Denk aan't vaderlijk meêdogen,
HEER, waarop ik biddend pleit;
Milde handen, vriend'lijk' ogen,
Zijn bij U van eeuwigheid.
Sla de zonden nimmer ga,
Die mijn jonkheid heeft bedreven;
Denk aan mij toch in genâ,
Om Uw goedheid eer te geven.

En 't enige dat vader kon doen was: zich omdraaien en weer naar beneden gegaan...

Of hij de volgende dag toch nog z'n straf heeft gekregen werd er nooit bijverteld. Maar 't verhaal is altijd gebleven en zo werd ik vanmorgen in één psalm twee keer herinnerd aan... 

En 'k dacht opeens: zie je wel dat onze meester gelijk had toen hij ons al die psalmversjes leerde en altijd maar weer herhaalde: die psalmversjes zijn minstens zo belangrijk als een slipcursus voor een automobilist... Als de nood op z'n hoogst is, zijn ze je redding!  :-)

Lineke van der Horn schreef op 21 December '14 - 18:59 ;

Via Facebook en google kom ik op jouw site. En wat ik lees is heftig en emotioneel. Heel veel sterkte bij het grote gemis wat je in je leven mee moet dragen.
Ik hoop dat je mij herinnert vanuit Oldehove. We gingen samen naar de typecursus in Zuidhorn.
God bless you

Lineke van der Horn (email)  · reageer op Lineke van der Horn


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.