Nog even wachten

Hoewel ik een afspraak met Alice heb, om een rondje bollen te gaan doen, vanmiddag, op de fiets al vast even gekeken...

En ontdekt dat het nog moet komen! Hier en daar zie je al wel wat kleur, maar veel is het nog niet. Daarvoor is het, denk ik, toch nog te koud geweest de voorbije weken/dagen. En 't gele van de narcissen begint al te verdwijnen, doordat ze over hun hoogtepunt heen zijn.

Maar desondanks toch lekker gefietst. Eerst een stukje van de Kanoroute. En daar de tulpen, die nog moeten komen, even gefotografeerd. En ook dat is en blijft een mooi gezicht.

 

Hier en daar ligt zelfs het stro er nog op, dus dat komt nog weer later tevoorschijn,

 

en 't gele zijn de, bijna, uitgebloeide narcissen.

 

Daarna, vanaf de Kanoroute het duin op. Een hele klim. Zeker met de fiets, hoewel ik ook een loopstand erop heb. Dus dat werd even uitpuffen toen ik boven was. Maar gelukkig is het uitzicht mooi dus dan is dat niet zo erg. Heel opvallend hoe vol de camper-camping al weer stond. Met zelfs op de parkeerplaats nog een paar. Is elk jaar weer raak, hoe snel ze daar vol staan. Doen dus goede zaken. En grinnikend ontdekt ik dat sommige camperrijders ook nog een autootje bij zich hebben... Wat een luxe. Helemaal als je dan denkt aan al die vluchtelingen die door Europa zwerven en niets hebben... Rare wereld.

 

In de krant had ik, lang geleden al, gelezen, dat er een nieuwe uitkijktoren was gekomen daar. Was al sprake van toen Arnold ziek werd. Maar 'k had 'm nog nooit in 't echie gezien. Nu dus wel! Maar er niet op geweest. Dat komt nog wel een keer. 

Dus na nog wat foto's gemaakt te hebben, 

weer verder. Nu het duin in. Bergje op, bergje af. En ontdekt hoe fijn daarbij m'n nieuwe fiets is, terwijl ik, tot nu toe, alleen nog maar de Eco-stand heb gebruikt, wat betekent: minimale ondersteuning en 't meest zuinig in stroom verbruik. 'k Ben dan wel geen Zeeuw, maar ook Groningers kunnen zuinig zijn. En bovendien is een beetje inspanning, en een beetje zelf doen, gezond. En onderweg genoten van de bloeiende narcissen en hyacinten in de duinen, waarbij ik me altijd weer afvraag: hoe komen die daar? En 't lijken er elke keer meer te worden.

 

En natuurlijk moest ik daarna ook even de zee zien. Was zeker twee jaar geleden dat ik daar, op die plek was. In 't eerste jaar na Arnolds overlijden ben ik er één keer geweest. Daarna niet meer. Omdat ik juist daar hem extra mis. En op 't strand ben ik helemaal nog niet weer geweest. Omdat bij op 't strand wandelen Arnold en de hondjes horen..., en even lekker samen, na afloop, bij de strandtent een kop koffie drinken na het wandelen...

 

Nu maakt alleen de aanblik ervan me al verdrietig en weemoedig. En hoewel ik best wel trek had in koffie toch maar verder gefietst en door 't Mariëndal, waar ik dit leuke pontje ontdekte, weer naar huis gefietst, waar de koffie 'gratis' is. Dat pontje deed me denken aan heel lang geleden, aan toen ik nog een kind was, en we zondags, als ik bij m'n opa en oma logeerde, naar Brug 5 wandelden, wat helemaal geen brug was, maar een pontje over het Eemskanaal, dat je op dezelfde manier van de ene naar de andere kant moest trekken. Een mooie herinnering, en echt iets om een volgende keer als ze hier zijn, met de Roan, Lenci en Nika naartoe te gaan.

 

En 'k genoot, op dezelfde plek, ook nog even van de knotwilgen, die zich in het water stonden te spiegelen.

 

Thuisgekomen een stoel neergezet in de voortuin, koffie gemaakt, en nog een hele tijd lekker in het zonnetje zitten lezen. Had er al een paar keer even op een krukje gezeten, maar dat was steeds maar even. Nu een paar uur lang genoten van 't zonnetje, en dat voel ik nu nog in m'n gezicht... 

En aan 't eind van de middag nog even 'samen' met buurman Appie de vlaggenmast weer te voorschijn gehaald uit de schuur en 'm weer neergezet. Was best nog wel ingewikkeld om 'm eruit te krijgen, maar 't is gelukt. Dus, zo nodig, kan de vlag weer wapperen...

Maar echt genieten van een rondje bollen... dat duurt nog even. Tenzij het morgen allemaal in bloei schiet.

Petra schreef op 11 April '16 - 07:19 ;

Hoi Ettje, dat ziet er uit als een prachtige dag. Fijn dat je het aandurfde om naar het strand te fietsen, het blijft daar natuurlijk erg mooi, ondanks de vreugdevolle herinneringen, die bij jou het gemis nog eens extra oproepen.

Dat pontje vind ik echt heel leuk! Als geboren en getogen stadsmens heb ik natuurlijk geen herinneringen aan pontjes :), maar ik kan me voorstellen dat het een feestje is om er mee over het water te gaan. Inderdaad hartstikke leuk om met de kleinkinderen te gaan doen.

liefs, Petra

Petra (email)  · reageer op Petra

trudy rhynsburger schreef op 02 Mei '16 - 15:05 ;

Heerlijk Ettje, je hebt dus een nieuwe fiets met een ” duwtje in de rug”??? Had ik ook moeten doen, nu niet meer, ik haal er nooit de waarde meer uit…... Prachtig om zo een eind te gaan fietsen!!!!!!

trudy rhynsburger (email)  · reageer op trudy rhynsburger


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.