Leef nog!

Jawel, ik leef nog! Dit ter geruststelling van degenen die me er naar vroegen...

Maar tijd om te schrijven ontbrak me, de laatste tijd, en daardoor ook de energie om het te doen. Gelukkig lijkt het erop dat er binnenkort verandering in komt, en dat mijn roep: ik wil m'n leven terug, verhoord wordt.

Voor nu maar even een tuinlogje. Want al heb ik ook daar maar weinig tijd voor, zo nu en dan moet het gewoon, omdat anders het onkruid het van me wint. Dus gisteren, met de moed der wanhoop, een poging gedaan het weer wat toonbaar te maken. En als 't me lukt vandaag het laatste stukje.

Zo zag alles er uit. Dus dat was hard werken gisteren. Waar ik, gelukkig, mooi weer bij had, zodat ik lekker, van tijd tot tijd, in m'n tuinstoel even kon uitrusten. Op FB er al veel reacties, en vooral adviezen over gehad, maar ze allemaal naast me neergelegd, om dat alle aangedragen adviezen, weet ik uit ervaring, niet werken. En er maar één ding helpt, bij Heermoes, het eruit trekken. Een ramp is het.

Maar verder geniet ik van de tuin, en van m'n vijvertje. Trouwens, deze wilde er graag uit, dus maar snel even de vijver weer tot de rand gevuld. Want ondanks alle regen stond het waterpeil veel te laag. En prachtig om te zien dat de plantjes, waar ik drie van kocht, in 't voorjaar, inmiddels gejongd hebben... Dat maakte ik nog niet eerder mee. Wel fijn trouwens, want dat geeft schaduw en dus groeit er dan minder draadalg in.

 

 

En ondertussen, dankzij de snoeikunst van Frits en Akke, maken m'n hortensia's er een feestje van. En wat zijn ze mooi, met al die verschillende bloemen. Zelf heb ik daar totaal geen verstand van. Dus ik was heel erg blij toen zij dat van 't voorjaar voor me kwamen doen.

Dat m'n roos er opnieuw voor kiest om voor 'de hemel' te bloeien moet volgend jaar anders. Want zo heb ik er zelf niks aan. Maar ook daar vraag ik straks hun hulp bij. Want zij zijn de experts, en ik een leek. En voor nu gun ik dan maar nog even 'de hemel' het uitzicht erop.

M'n Blauwe Regen en de Passiebloem ontmoeten elkaar bijna. En ik kijk er met bewondering naar. Onvoorstel, wat een groeikracht, en wat is de Passiebloem dit jaar mooi. Nooit eerder zoveel bloemen gehad. En nog steeds zit ie boordevol knoppen.

Alleen, is er inmiddels wel een probleempje, want het rekje waar ie aanhangt houdt het bijna niet meer. Daar moet dus straks ook een oplossing voor gevonden worden. Weet alleen nog niet hoe. Maar voor nu hangt het nog, weliswaar met hulp van plastic vastbind strips, maar 't hangt.

Ook m'n Ananasplant is er weer. Hoe we daar aangekomen zijn is me een raadsel. En lang hadden we ook geen idee wat het was. Maar omdat we 'm mooi vonden lieten we 'm staan. Dus, al me al best wel blij met m'n tuintje. Ook al is aan alles te zien dat de hand van 'de meester' ontbreekt. Want de tuin en 'm bijhouden was echt Arnold z'n werk, en er van genieten was mijn werk. En daar was ik goed in. Zoals ik ook geniet van het bloemenhart, dat ik op Moederdag van Annelies kreeg, en waar elke dag weer nieuwe bloemen aankomen.


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons / Textile

Tsjongejonge... die duivelse spammers weten van geen ophouden. Deze reactiemogelijkheid is alleen bedoeld voor mensen die het beste met elkaar voor hebben. Daarom, beloof je dat je je als een engeltje zult gedragen?
Vul hieronder in: (het enige toegestane antwoord is: ja)


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.