back to weblogGips


Niet schrikken (ja, alsof dat zo'n goede opmerking is, want dan schrik je juist), maar Roan heeft zijn been in het gips. Maar wees gerust, niks zwaar traumatisch of ernstig.

Vanmorgen hadden we, zoals elke maandag, peutergym en Roan was heerlijk aan het klimmen, klauteren en springen. Ik hield me even met Lenci bezig (Roan kan prima zelf op de kast klimmen en er afspringen) en ineens hoorde ik Roan heel hard krijsen. Hij was van de kast gesprongen en verkeerd terecht gekomen. Juf Akke heeft er nog naar gekeken en in eerste instantie leek alles goed te zijn, hij liep, rende en klom weer. Maar tegen het einde van de les viel het me meer en meer op dat Roan zijn rechtervoet begon te ontzien. En toen ik het hem vroeg deed het ook pijn. In de kleedkamer heb ik zijn voetje bekeken en ik had het gevoel dat er een kleine zwelling zat. Uiteraard ben ik geen arts, dus ik heb maar even naar Mark-Jörg gebeld. Die adviseerde me om de huisarts te bellen.

Op de fiets begon Roan gelijk dat hij echt geen pijn meer had, dus dat hij niet naar de huisarts hoefde... Dus ik besloot het een tijdje aan te kijken. Hij liep er wel op, maar zat ook verdacht veel op stoelen en banken en als hij een tijdje liep ging hij automatisch zijn voet ontzien. Toch maar de huisarts bellen. Na ruim 3 kwartier nog steeds geen huisarts aan de lijn te hebben gehad (op dit moment zijn de huisarts en de assistent in overleg, probeer het over een half uur weer) heb ik Mark-Jörg weer gebeld en die heeft toen Roan aangekondigd op de eerste hulp en geregeld dat er een foto werd gemaakt.

Ik op de fiets naar het ziekenhuis alwaar Roan en Lenci diep onder de indruk waren van papa die in compleet witte kleren liep. Op de eerste hulp heeft Mark-Jörg Roan's voetje onderzocht en Roan zei dat dat pijn deed en aan de binnenkant was de enkel ietwat gezwollen. Bovendien zag MJ gelijk bij binnenkomst dat hij een beetje mank liep. Dus tijd voor een foto. Mark-Jörg is met hem meegegaan en kreeg een loden schort voor met bloemetjes en dieren waar Roan erg over te spreken was. En grote kerel als hij is bleef hij uitstekend stil liggen, zonder dat zijn voet werd vastgehouden, de foto was in 1 keer goed. Daarna vond hij het wel een beetje eng en wilde graag naar mama toe. Mark-Jörg heeft de foto bekeken en twijfelde wel, maar zag toch niet echt iets mis. Dus alleen een verbandje erom en weer naar huis.

De hele middag heeft Roan veel gezeten, ook wel gerend, maar had daarna wel pijn en in de bibliotheek wilde hij graag opgetild worden omdat het pijn deed. Ik belde naar Mark-Jörg of ik hem kon ophalen, maar hij zou net met de röntgenbespreking (waarin dus de foto's besproken worden) beginnen en hij zou bellen als hij klaar was, zodat we hem konden ophalen. We waren nog niet eens thuis toen MJ belde dat de chirurg de foto toch niet helemaal vertrouwde. Ze dacht een deukje in de groeischijf te zien en vond het verstandiger, samen met het verhaal dat hij aan het einde van de dag nog steeds zijn voet ontzag, als er gips omheen zou gaan.   Dus ik snel naar huis voor het ponsplaatje en weer op weg naar het ziekenhuis.

Daar aangekomen was de receptioniste zo vriendelijk om even Mark-Jörg te bellen dat we er waren en toen zijn we in de wachtkamer van de eerste hulp gaan zitten.  Het was eventjes wachten, want er was nog iemand die gegipst moest worden en er kwam een trauma binnen, maar toen had Arjan (een vriend van Mark-Jörg uit Meppel, die inmiddels ook in Hardenberg werkt als verpleegkundig hoofd van de SEH) tijd om Roan te gipsen.

Roan moest op zijn buik liggen en begon gelijk te brullen. Dus toen pakte ik het bibliotheekboekje dat ik maar uit mijn fietstas had meegenomen (zo van, je weet maar nooit) en begon voor te lezen. Lenci wilde uiteraard ook aandacht, maar was al gelijk tevreden toen ze ineens mijn tasje helemaal mocht uitmesten en alles uit mijn portemonnee mocht halen ;-) Roan was helemaal afgeleid door het verhaaltje en alles wat ik er verder bij vertelde en voor hij het wist (15 minuten) was het voorbij. Arjan gaf hem een compliment omdat hij zo goed had meegewerkt en het gips er nu fantastisch om zat, wat niet vaak gebeurde bij kinderen van deze leeftijd!

Roan was erg blij om weer naar huis te mogen en uitgehongerd hebben we met z'n viertjes genoten van gebakken aardappeltjes, blote billetjes in het gras en cocktailworstjes. Vervolgens tilde ik hem op de bank en ging zelf opruimen, terwijl hij boekje mocht lezen. Maar hij wilde perse van de bank af, want hij wilde helpen opruimen (is het geen schat). Dus Mark-Jörg is hem gaan voorlezen en hij mocht mij vertellen wat ik moest opruimen.  Daarna snel naar bed, waar nu een kussen onder het matras ligt om zijn been wat hoger te laten liggen. Tot nu toe is Roan vooral erg teleurgesteld dat hij er niet op mag lopen, maar hij gedraagt zich verder normaal. Nadat het gips erom zat kreeg hij juist meer praatjes en begon weer te lachen en gek te doen.

Het gips moet er een week omzitten. In die week mag Roan er niet op staan, wat dus inhoud dat hij een week niet mag lopen. Niet lopen, niet traplopen, niet rennen, niet klimmen etc. Het wordt een moeilijk weekje voor ons enthousiaste, drukke, bezige jongetje. Een week van veel voorlezen en veel dubbel heen en weer lopen (elke ochtend 2 keer de trap af, voor elk kind afzonderlijk etc.). Poepen wordt ook een groot probleem, want dat doet hij altijd staand door zijn hurken. Moeilijk, moeilijk, maar toch zijn we ook erg opgelucht dat er niks ernstigs is. De chirurg denkt niet dat er enige blijvende schade is, zeker niet na een week gips. Na deze week gaat het eraf en wordt er overlegd of ze er  niks meer omdoen of loopgips.

Nu ben ik echt toe aan een heet kopje thee, maar ik wil jullie uiteraard de foto's van Roan met zijn mooie been niet onthouden.

 

ik wil niet op de foto dus ik verstop mijn gezicht

gipsbeen

---------------------------------------

Aaah, arme Roan.. En ook arme jullie, want t zal vast niet makkelijk worden nu Roan niet kan rennen/srpingen/vliegen... Roan, veel succes met je voet in 't gips! Dikke knuffel, Joëlle

Joëlle (link) - 19 Juni '06 - 23:54

Nou zeg, sterkte voor jullie allemaal. Annelies voor jou een 10-voudig portie, een knuffel voor Roan en Lenci. Mark ik hoop dat je Annelies niet elke avond nu bijelkaar hoeft te vegen, ze zal nog wat moeten sjouwen.

Rineke - 20 Juni '06 - 00:07

Wat zielig, maar wat een stoere kerel, dat hij zich zo groot houdt bij alle enge dingen!!
Lenci zal nu wel wat gaan klieren, gezien het feit dat zij wat minder aandacht zal krijgen....
Tjonge jonge, arm neefje!!

Toffe tante Marjolein - 20 Juni '06 - 10:05

Wat een schrik! Gelukkig hebben jullie het allemaal goed kunnen opvangen - dat scheelt in de 'trauma's' achteraf.
Het is wel een stoere foto hoor - dat gipsbeen.
Laten we maar hopen dat het niet al te warm wordt de komende dagen, anders gaat het zo jeuken. En inderdaad: dat wordt veel voorlezen de komende week, maar dat binden jullie gelukkig niet erg.
Sterkte ermee!

(O)Mamma () - 20 Juni '06 - 16:29


Naam:  
Persoonlijke info onthouden?

Email:
URL:
Reactie:Emoticons

Laat zien dat je van vlees en bloed bent; vul even de vraag in en dan kan je reactie geplaatst worden
Wat zijn de laatste twee letters van het alfabet?


  ( Register your username / Log in )

Kattenbel: Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.  



Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.

Zoek!

Linkdump

+ 47 - 50 | § Eten

Wij eten vandaag aardappels met witlof en hamburgers of kipburgers.
Of, als Mark-Jörg op tijd naar huis kan komen en ik hem zo gek kan krijgen, chinees :-D
Heb echt geen zin om te koken ;-)

Wat eten jullie?


+ 44 - 42 | § heet

De buitenthermometer geeft aan dat het nu (vrijdag om half 2) 46 graden is....

(Lees meer)


+ 50 - 49 | § Eten

Wij hebben vandaag tomaten/groentesoep met stokbrood en kruidenboter gegeten.

Wat hebben jullie gegeten?


+ 54 - 44 | § Hobby's

Ik ben gek op hobby's. Ik heb er dan ook heel veel ;-) (Lees meer)


+ 43 - 52 | § Emoties

Soms, als je foto's van de jongste aan het nemen bent, willen de oudste 2 ook graag op de foto. Over het algemeen teken ze dan hun tong uit of trekken een ander raar gezicht.

Maar deze keer vroeg ik ze om bepaalde emoties uit te beelden...

(Lees meer)


+ 178 - 53 | § Breastfed babe

Nika is breastfed babe van de maand!!!

Kijk maar op ikgeefborstvoeding :-D


+ 54 - 43 | § Appeltaartbrood

Zoals jullie misschien wel weten hebben wij een broodbakmachine. Die gebruiken wij echter momenteel niet (geen tijd voor). (Lees meer)


+ 58 - 57 | § Voedingskussen

Kijk hier eens!!!
Helemaal van mij! Helemaal zelf gemaakt!!
Trots!!!!


+ 55 - 59 | § Traumacentrum

Maandag MJ in traumacentrum! Voorlopig de laatste keer.


+ 46 - 52 | § Dom dom dom

Nooit voordat iets voorbij is, al zeggen dat het meevalt... (Lees meer)